روحانيت كه داراى منصبى سخت است و سخن مىگويد و سخنرانى مىكند،بايد خيلى مواظبت كند.بنابراين زبان مىتواند آدم را بهشتى و يا جهنمى كند.
{a اى شاگردان امام صادق(ع) a}
وقتى صحبت مىكنيد،مضطرب باشيد و از خود سؤال كنيد كه آيا حرفى كه زدم در آن اشكال نبود؟آيا سخنى كه به زبان آوردم،در آن عقاب و چوب خدا براى من نيست؟آيا خداوند به خاطر آن مرا گوشمالى نخواهد داد؟
{a اى شاگردان امام صادق(ع) a}
ما افتخار مىكرديم كه گرد و غبار كفش استاد را با عباى خودمان پاك كنيم.استاد حق حيات بر گردن انسان دارد.اگر استاد خواست منبر برود،بلند شويد و تا او ننشسته،شما ننشينيد.و هر گاه از منبر پائين آمد،بلند شويد و بگذاريد كه ابتدا استاد بنشيند.