نام کتاب : BOK29763 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 146
مواردى كه لازم نيست بدن ولباس نمازگزار پاك باشد
- {aمسأله 856 - a}در سه صورت كه تفصيل آنها بعداً گفته مىشود، اگر بدن يا لباس نمازگزار نجس باشد، نماز او صحيح است:
{aاوّلa} آن كه به واسطه زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن اوست، لباس يا بدنش به خون آلوده شده باشد.
{aدومa} آن كه بدن يا لباس او به مقدار كمتر از درهم (كه تقريباً به اندازه گودى كف دست است) به خون آلوده باشد.
{aسومa} آن كه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند و در دو صورت اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد، نماز او صحيح است:
{aاوّلa} آن كه لباسهاى كوچك او مانند جوراب وعرقچين نجس باشد.
{aدومa} آن كه لباس زنى كه پرستار پسر بچه است نجس شده باشد واحكام اين پنج صورت مفصّلاً در مسائل بعد گفته مىشود.
- {aمسأله 857 - a}اگر در بدن يا لباس نمازگزار، خون زخم يا جراحت يا دمل باشد، چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس براى بيشتر مردم سخت است و حتى اگر براى خود شخص هم سخت باشد، تا وقتى كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است، مىتواند با آن خون نماز بخواند، و همچنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوايى كه روى زخم گذاشتهاند و نجس شده، در بدن يا لباس او باشد.
- {aمسأله 858 - a}اگر خون بريدگى و زخمى كه بزودى خوب مىشود وشستن آن آسان است، در بدن يا لباس نمازگزار باشد، بايد پاك شود و با آن بدن يا لباس نمىتواند نماز بخواند و اگر نماز خواند نماز باطل است.
- {aمسأله 859 - a}اگر جايى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد، به رطوبت زخم نجس شود، جائز نيست با آن نماز بخواند، ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولاً بر طوبت زخم آلوده مىشود، به رطوبت آن نجس شود، نماز خواندن با آن مانعى ندارد.
نام کتاب : BOK29763 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 146