BOK35182 - 0 - کتابخانه مدرسه فقاهت

نام کتاب : BOK35182 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 197

احكام مزارعه‌

مسأله 2243 - مزارعه آن است كه مالك با زارع به اين قسم معامله كند كه زمين را در اختيار او بگذارد تا زراعت كند ومقدارى از حاصل آن را به مالك بدهد. مسأله 2244 - مزارعه چند شرط دارد: اوّل - آن كه صاحب زمين به زارع بگويد زمين را به تو واگذار كردم وزارع هم بگويد قبول كردم، يا بدون اين كه حرفى بزنند مالك، زمين را واگذار كند وزارع قبول نمايد، دوم - صاحب زمين وزارع هردو مكلّف وعاقل باشند و با قصد واختيار خود مزارعه را انجام دهند وسفيه نباشند يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند ولى با اجازه ولىّ صحيح است و همچنين ممنوع التصرف از طرف حاكم شرع نباشد؛ سوم - مالك وزارع از تمام حاصل زمين ببرند، پس اگر مثلاً شرط كنند كه آنچه اوّل يا آخر مى‌رسد، مال يكى از آنان باشد مزارعه باطل است؛ چهارم - سهم هركدام نصف يا ثلث حاصل ومانند اينها باشد پس اگر مالك بگويد در اين زمين زراعت كن و هرچه مى‌خواهى به من بده، صحيح نيست؛ پنجم - مدّتى كه بايد زمين در اختيار زارع باشد معيّن كنند و بايد مدّت به قدرى باشد كه در آن مدّت به دست آمدن حاصل ممكن باشد؛ ششم - زمين قابل زراعت باشد، هفتم - اگر منظور هركدام از آنان زراعت مخصوصى است چيزى را كه زارع بايد بكارد معيّن كنند ولى اگر زراعت معيّنى را در نظر ندارند، يا زراعتى را كه هردو در نظر دارند معلوم است، لازم نيست آن را معيّن نمايند؛ هشتم - مالك زمين را معيّن كند، پس كسى كه چند قطعه زمين متفاوت دارد، اگر بزارع بگويد در يكى از اينها زراعت كن و آن را معيّن نكند مزارعه باطل است؛ نهم - خرجى را كه هركدام آنان ـ

نام کتاب : BOK35182 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 197

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست