نام کتاب : BOK35206 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 513
{aج 1 - الف - وجوب درمان، تكليفى است.
ب - جانى بيش از ديه بدهكار نيست.a}
بيمارى مجرم
س 1 - در فرض بيمار بودن مجرم، آيا حاكم شرع مىتواند در حال بيمارى، حكم وى را اجراء نمايد يا بايد تا بهبودى كامل وى آن را به تأخير بياندازد؟
{aج 1 - اجمالاً حاكم شرع مىتواند حكم را تأخير بياندازد.a}
س 2 - بر فرض لزوم تأخير اجراى حكم تا كسب بهبودى مجرم بفرمائيد مراد از بيمارى مانع از اجراى حكم از نظر شرعى چيست؟ آيا همان متفاهم عرفى است و يا آنچه پزشكان آن را بيمارى مىنامند يا امر ديگرى است؟
{aج 2 - مراد از بيمارى، آن است كه به سبب اجراى حدود و يا تعزير، موجب سرايت يا وخيمتر شدن بيمارى گردد و ملاك، تعيين حاكم شرع است و منشأ تعيين حاكم چه بسا متفاهم عرفى و يا نظر پزشك باشد.a}
س 3 - آيا حيض و نفاس و استحاضه در حكم بيمارىاند؟
{aج 3 - نفاس و استحاضه بيمارىاند ولى حيض بيمارى محسوب نمىشود.a}
س 4 - آيا بين عارضهاى كه قبل از صدور حكم حاصل شده با آنچه بعد از حكم بوده تفاوتى هست؟ (با توجّه به سئوال پيشين)
{aج 4 - ظاهراً تفاوتى ندارند.a}
س 5 - آيا بين عارضهاى كه محكوم عمداً بر خود وارد كرده با آنچه بطور طبيعى عارض شده تفاوتى هست؟ (با توجّه به سئوال پيشين)
{aج 5 - اگر يقين گردد كه عارضهاى كه بر خود وارد كرده به جهت تأخير حكم بوده، لازم نيست اجراء حكم را تأخير انداخت و الاّ بين عوارض طبيعى تفاوتى نيست و بايد اجراى حكم را به تأخير انداخت.a}
س 6 - آيا بين عارضه دائمى مثل سرطان و موقّتى مثل درد آپانديس با توجّه به سئوال پيشين فرقى هست؟
نام کتاب : BOK35206 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 513