نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 302
«يَا عَلِيُّ، لَوْ قَدْ قُمْتُ عَلَى الْمَقَامِ الْمَحْمُودِ لَشَفََََّعْتُ فِي أَبِي وَ أُمِّي وَ عَمِّي وَ أَخٍ كَانَ لِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ» اگر روز قيامت در مقام محمود بپا شوم اين كار را خواهم كرد كه از چند نفر شفاعت مىكنم. حال پيغمبر(ص) چه كسانى را شفاعت مىكند؟ فرمود: اوّل پدر بزرگوارم، اگر پدر من عبدالله مشكلاتى داشته باشد او را شفاعت مىكنم. دوّم مادرم آمنه، ايشان هم اگر مشكلى داشته باشد شفاعت مىكنم. البتّه اين افراد، بزرگوار بودند. بعد عمويم را، در آخر هم فرمود: «وَ أَخٍ كَانَ لِي فِي الْجَاهِلِيَّة» مثل اينكه حضرت(ص) برادرى داشتند كه در زمان جاهليت فوت كردند. حضرت(ص) فرمود: او را هم شفاعت مىكنم.
«يَا عَلِيُّ، أَنَا ابْنُ الذَّبِيحَيْنِ» من پسر دو ذبيح هستم. يكى حضرت اسماعيل(ع) كه ايشان ذبيح است و يكى هم جناب عبدالله پدر بزرگوار پيامبر(ص).
«يَا عَلِيُّ، أَنَا دَعْوَةُ أَبِي إِبْرَاهِيمَ» من كسى هستم كه حضرت ابراهيم(ع) مرا خواند؛ و امكان دارد منظور از آيه شريفه{/(وَ اجْعَلْ لي لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرين)[1]/} يا{/(وَ اجْعَلْني مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعيم)[2]/} اين باشد كه پيغمبر خدا(ص) از آل ابراهيم(عليهما السلام) است؛ فلذا مىفرمايد: «اللَّهُمَ صَلِ عَلَى محمّد وَ آلِ محمّد... كَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ وَ بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيم»[3] البتّه بحث مفصلى شده است درباره اينكه افضل ممكنات و اشرف موجودات، رسول اكرم(ص) است و هيچكس به پاى ايشان نمىرسد، با اين حال چرا خداوند در صلوات، ابراهيم(ع) را جلو انداخته
[1] . سوره مباركه شعراء، آيه 84 (و براى من در ميان امّتهاى آينده، زبان صدق (و ذكر خيرى) قرار ده)P