نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 325
49
مجلس 49: آفات برخى از موهبت ها
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ
قال رسول الله(ص):
«يَا عَلِيُّ، آفَةُ الْحَدِيثِ الْكَذِبُ، وَ آفَةُ الْعِلْمِ النِّسْيَانُ، وَ آفَةُ الْعِبَادَةِ الْفَتْرَةُ، وَ آفَةُ الْجَمَالِ الْخُيَلَاءُ، وَ آفَةُ الْعِلْمِ الْحَسَدُ»[1]
پيغمبر بزرگوار اسلام(ص) در وصيتى به اميرالمؤمنين(ع) فرمود:
«يَا عَلِيُّ، آفَةُ الْحَدِيثِ الْكَذِبُ» خداى تبارك و تعالى اين عالم مادّه و وجود را چه در جنبههاى مادّى و چه در جنبههاى معنوى همراه با يك حالت تضاد قرار داده است. خداوند در اين عالم ماده، هر دو جهت كمال و نقص را قرار داده است كه اگر به آن موارد كمال رسيدگى نكنيم از بين خواهند رفت مگر اينكه انسان مراقب باشد و آن حالت را حفظ كند و جهاتش را تأمين كند.
اين علمى كه نورانيت خاصّى در وجود انسان بوجود مىآورد مجموعه ادراكات نام دارد. اگر از آن مواظبت نكرديد و آفت به او افتاد آن را از كار خواهد انداخت مثل ميوه سردرختى مىماند اگر سم پاشى و رسيدگى كرديم قهراً ميوه درست تحويل مىدهد ولى اگر رسيدگى نكرديم آفت آن را از بين مىبرد؛ پس ما هم همينطور هستيم. تمام آنچه كه در وجود ما است همه آفت پذيرند فلذا