نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 427
(اى پيامبر) سؤال مىكنند ترا مردم از رستاخيز (كه كى خواهد بود) بگو فقط دانستن وقت رستاخيز نزد خداست و چه چيز دانا گردانيد ترا (بوقت قيام رستاخيز) شايد رستاخيز باشد نزديك (63) البته خدا لعنت كرده كافران را و آماده كرده است براى ايشان آتشى افروخته (64) در حاليكه جاويد باشند هميشه نمىيابند سرپرستى و نه ياورى (65) (ياد كن) روزى را كه گردانيده شود رويهاى كافران در آتش در حاليكه گويند كاشكى ما فرمان مىبرديم خدا را و اطاعت مىكرديم پيغمبر را (66) و (در آنروز) كافران گويند پروردگارا البته ما فرمان برديم مهتران و بزرگان خود را و گمراه ساختند ما را از راه راست (67) پروردگارا بده به پيشوايان (گمراه كننده) دو چندان از عذاب (ما) و لعنتشان كن لعنتى بزرگ (68) اى آنانكه گرويدهايد نباشيد مانند آنانكه آزردند موسى را پس پاك گردانيد او را خدا از آنچه (تهمت زدند و دروغى كه) گفتند و بود موسى نزد خدا آبرومند (69) اى كسانى كه ايمان آوردهايد بترسيد از خدا (در ارتكاب گناهان) و بگوئيد گفتارى استوار (بدون دروغ) (70) تا بصلاح آرد خدا برايتان كردارهاى شما را و بيامرزد براى شما گناهانتان را هر كس فرمان برد خدا و فرستاده او را به يقين رستگار شد رستگارى بزرگ (71) البته ما عرضه كرديم امانت (كمال صفت بندگى) را بر آسمانها و زمين و كوهها (بر حسب استعداد آنها) پس آنها سرباز زدند از آنكه بردارند امانت را و ترسيدند از برداشتن آن (بار تكليف) و برداشت آنرا آدمى براستى آدمى بس ستمكار و نادان است (72) تا سر انجام عذاب كند خدا مردان منافق و آنان منافقه و مردان مشرك و آنان مشركه را (به تضييع امانت) و تا برحمت بازگردد خدا بر مردان مؤمن و آنان مؤمنه (بخاطر حفظ امانت) و پيوسته خدا آمرزنده و مهربان است (73)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 427