نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 432
گويند آنانكه سركشى كرده بودند به آنانكه ناتوان شمرده شده بودند آيا ما بازداشتيم شما را از (قبول) هدايت از پس آنكه آمده بود به سوى شما بلكه پيوسته شما (بسور اختيار خود) گنهكار بوديد (32) و گويند آنانكه ناتوان شمرده شده بودند به آنانكه سركشى كرده بودند بلكه نيرنگ شبانه و روزانه (شما باعث گمراهى ما گرديد) آنگه كه فرمان مىداديد ما را به آنكه انكار كنيم (يكتائى) خدا را و قرار دهيم براى او همتايانى و نهان مىدارند پشيمانى را آندم كه به بينند عذاب را و بنهيم غلها (ى آتشين) را در گردن آنانكه كافر شدهاند (از پيشوايان گمراه و پيروان) آيا مشركان مجازات مىشوند جز آنچه را كه پيوسته مىكردند (33) و نفرستاديم در هيچ دهكدهاى هيچ پيامبرى را مگر آنكه گفتند متنعمان آن دهكدهها البته ما به آن كيشى كه فرستاده شديد به (ابلاغ) آن كافريم (34) و گفتند ما بيشتريم از نظر اموال و فرزندان و نيستيم ما عذاب شدگان (خدا ما را عذاب نخواهد كرد) (35) بگو البته پروردگار من فراخ مىگرداند روزى را براى هر كه مىخواهد و تنگ مىسازد و ليكن بيشتر مردم نمىدانند (اين نكته را) (36) و نيست اموال شما و نه فرزندانتان به آن خصلتى كه نزديك گرداند شما را نزد ما ليكن كسى كه ايمان آورد و بكند كار شايسته پس آن گروه براى ايشان پاداش دو چندان است به سبب آنچه كردند (از نيكيها) و ايشان در غرفههاى بهشت (از آفات) ايمنند (37) و آنانكه مىكوشند در (ابطال) آيههاى ما در حاليكه (بگمان خود پيمبران ما را) بعجز آرندگانند آن گروه در شكنجه احضار شدگانند (38) (اى پيامبر) بگو بيگمان پروردگار من فراخ مىگرداند روزى را براى هر كه بخواهد از بندگانش و تنگ مىسازد براى او و آنچه بدهيد از هر چيزى (در راه خدا) پس خدا عوض دهد آنرا و او بهترين روزى دهندگانست (39)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 432