نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 442
و نفرستاديم بر گروه حبيب نجار از پس (كشته شدن) وى هيچ لشكرى (براى هلاكتشان) از آسمان و نبوديم فرستنده (لشكر چه كفار بىمقدارتر از آنند) (28) و نبود عقوبت مردم انطاكيه مگر يك فرياد كردنى (از جبرئيل) پس ناگهان ايشان خاموش شدند (29) اى دريغا بر بندگان كافر كه نيامد به سويشان هيچ پيغمبرى مگر آنكه پيوسته باو استهزاء مىكردند (30) آيا كفار مكه نديدند كه چه بسيار هلاك كرديم پيش از ايشان از مردم هر عصرى آنكه هلاك شدگان بسوى بازماندگان بازنمىگردند (31) و نيستند همه ايشان مگر گرد آورده شده (در عرصه گاه حشر) نزد ما حاضر خواهند شد (براى حساب) (32) و نشانهاى است براى كافران زمين مرده (خشك و بىگياه) كه زنده گردانيديم آن را و بيرون آورديم از آن دانهاى پس از آن مىخورند (33) و نهاديم در زمين بوستانهائى از انواع درختان خرما و اصناف انگور و روان ساختيم در آن از چشمهها (34) تا بخورند از ميوه آن و از آنچه بعمل آوردهاند آن را بدست خودشان آيا سپاس نمىگزارند (35) منزه است آن خدائى كه آفريد صنفها و نوعها را همه آن را چه از گياهى كه مىروياند زمين و (چه افرادى كه بهم مىرسد) از نفس آدمى و (چه) از مصنوعاتى كه مردم نمىدانند (36) و علامتى ديگر براى كافران شب است كه برون آريم از آن (روشنائى) روز را پس ناگاه ايشان به تاريكى درآيند (37) و نيز خورشيد است كه مىرود به قرارگاهى كه آنراست آن اندازه نهادن خداى غالب و داناست (38) و براى ماه مقرر كرديم منزلها تا آنگه كه برگردد مانند شاخه خرماى كهن (خشكيده) (39) نه مهر را سزد كه (در سرعت سير) دريابد ماه را و نه شب پيشى گيرنده است به روز و هر كدام (از مهر و ماه و ستارگان) در فلكى به انبساط مىروند (40)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 442