نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 458
خدا گفت (گفتار من) حق است و حق را مىگويم (84) بطور قطع پر مىسازم دوزخ را از جنس تو و از هر كه پيروى كند ترا از فرزندان آدم همگان (85) (اى پيامبر) بگو نمىخواهم از شما بر تبليغ رسالت هيچ مزدى و نيستم من از اهل تكلف (86) نيست قرآن مگر پندى براى جهانيان (87) و البته خواهيد دانست خبر قرآن را (آنچه در آنست از نويد و تهديد) پس از زمانى (88) 39- سورة الزمر بنام خداوند بخشاينده مهربان فرو فرستادن قرآن (بر محمد (ص)) از خداى غالب درست كردار است (1) البته ما نازل كرديم بسوى تو قرآن را براستى و درستى پس بپرست خداى را در حاليكه پاك كننده باشى براى او پرستش را (از شرك) (2) بدانيد از آن خداست پرستيدن پاك (از شرك) و آنانكه بگرفتند جز خدا دوستانى (سرپرستانى كه تدبير كارها كنند مىگويند) نمىپرستيم آنها را مگر براى آنكه نزديك گردانند ما را بخدا نزديك گردانيدنى بيگمان خدا داورى مىكند ميان مشركان در باره معبودانى كه ايشان در باره (حقانيت) آن اختلاف مىكنند زيرا خدا راهنمائى نمىكند كسى را كه او دروغگو و بس ناسپاس است (3) اگر مىخواست خدا بگيرد فرزندى (چنانچه مشركان گويند) بيگمان اختيار مىكرد از آنچه مىآفريند آنچه را مىخواست منزه است خدا را (از آنچه مشركان گويند) او خداى يكتاى قهار است (4) بيافريد آسمانها و زمين را به حق (به مقتضاى حكمت و مصلحت) در مىآورد شب را در روز و در مىآورد روز را در شب و مسخر ساخت خورشيد و ماه را هر كدام (در فلك خود) مىروند تا مدتى نامبرده شده بدانيد كه خدا غالب و آمرزنده است (5)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 458