نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 531
و فرمان ما براى تحقّق يافتن هر پديدهاى جز يك فرمان نيست و نياز به تكرار و گذشت زمان ندارد و همچون ديدن با چشم، بىدرنگ پديد مىآيد. (50) و به يقين كه هممسلكان شما را به عذاب هلاك كرديم؛ پس آيا كسى هست كه متذكّر شود و دريابد [كه فرجام تكذيب پيامبران عذاب است]؟ (51) و هرچه به جاى آوردهاند در نامه اعمالشان ثبت است. (52) و هركار خرد و كلانى كه انجام دادهاند در آن نوشته شده است. (53) به يقين، تقواپيشگان در بوستانهايى بهشتى و در كنار جويبارى بزرگ خواهند بود. (54) در جايگاهى كه همه نعمتهاى آن حقيقى است؛ در حضور خدا كه فرمانروايى مقتدر است. (55) سوره رحمان/ 55 بهنام خداوند گستردهمهر مهربان خداى رحمان، (1) به رحمت گستردهاش قرآن را به جنّ و انس آموخت. (2) انسان را آفريد. (3) به او سخن گفتن را تعليم داد تا انديشه و احساس خود را آشكار سازد. (4) خورشيد و ماه برطبق حسابى كه از سوى او مقرّر شده است، پيوسته در حركتاند. (5) و بوته و درخت فرمانبردار اويند و به اين طريق او را سجده مىكنند. (ريشههاى خود را در خاك فرومىبرند تا نيازشان را آشكار سازند). (6) و آسمان را برافراشت و هرگونه ابزار سنجش را در ميان نهاد (تا باورها، گفتارها، كارها و ديگر چيزها با آن سنجيده شود). (7) پس نبايد در وزن كردن اشياء از اندازهاى كه ترازو نشان مىدهد درگذريد. (8) و بايد سنجش اشياء را به عدل و داد برپا داريد و از ترازو نكاهيد. (9) و زمين را براى مردم نهاد. (10) در آن، ميوه و درختان خرما با خوشههاى غلافدار است؛ (11) و نيز دانه سبوسدار و گياه خوشبو. (12) پس اى جنّيان و انسيان، كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟ (13) خداى رحمان انسان را از گلى خشكيده كه همچون سفال بود آفريد. (14) و جن را از زبانهاى خالص، از آتشى [ويژه] پديد آورد. (15) پس اى جن و انس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟ (16)
نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 531