نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 576
آرى، او براى مبارزه با قرآن انديشيد و جوانب كار را سنجيد و طرحى افكند. (18) مرگ بر او باد، چگونه سنجيد و طرحى افكند. (19) باز هم مرگ بر او باد، چگونه سنجيد و طرحى افكند. (20) پس از آن نگريست تا رأى خود را باز گويد. (21) آنگاه اخم كرد و بر چهرهاش ناخرسندى نمود. (22) سپس روى [از حق] گردانيد و تكبّر ورزيد. (23) و گفت: اين قرآن چيزى جز افسونى برگرفته از جادوگران نيست. (24) اين چيزى جز سخن بشر نيست. (25) به زودى او را به دوزخ درخواهم آورد. (26) و چهچيز تو را از حقيقت دوزخ آگاه كرد؟ (27) بر هركه دست يابد او را مىسوزاند و هركسى را كه در آن افتد رها نمىكند. (28) پوستها را سخت [مىگدازد و] سياه مىكند. (29) نوزده تن بر آن گمارده شدهاند. (30) و ما نگهبانان دوزخ را جز از فرشتگان قرار نداديم و شماره آنها را جز براى آزمايش كافران يادآورى نكردهايم، تا اهل كتاب بدانند كه اين خبر با آنچه در كتابهايشان آمده است مطابق است و در پى آن، كسانى هم كه [به قرآن] ايمان آوردهاند بر ايمانشان بيفزايند و آنان كه كتاب آسمانى به ايشان داده شده و نيز مؤمنان در حقّانيت قرآن ترديد نكنند، و سرانجام كسانى كه در دلهايشان بيمارى شك و نفاق است و كفرپيشگان بگويند: خدا از توصيف نگهبانان دوزخ كه نوزده فرشتهاند چهچيزى اراده كرده است؛ اين تعداد اندك از فرشتگان چگونه مىتوانند آنهمه دوزخيان را كيفر دهند؟! بدينگونه خدا هركه را بخواهد به بيراهه مىكشاند و هر كه را بخواهد به راه راست رهنمون مىشود. و شمار سپاهيان پروردگارت را جز او كسى نمىداند، و يادآورى تعدادشان جز تذكارى براى بشر نيست. (31) نه! قرآن سحر نيست؛ سوگند به ماه. (32) و سوگند به شب آنگاه كه پشت كرد و رفت. (33) و سوگند به بامداد آنگاه كه روشن و آشكار شود. (34) كه قطعا قرآن يكى از نشانههاى بزرگ الهى است، (35) در راستاى هشدار دادن به بشر. (36) براى هركس از شما كه بخواهد سبقت گيرد و راه ايمان و اطاعت پويد يا عقب بماند و راه كفر و عصيان در پيش گيرد. (37) هركسى نزد خدا در گرو دستاورد خويش است؛ (38) مگر اهل دست راست كه حق بندگى خدا ادا كردند و خود را از رهن به درآوردند و از گرفتارى رها ساختند. (39) آنان در بوستانهاى بهشتى قرار دارند، و مىپرسند، (40) از گنهكاران: (41) چهچيزى شما را به دوزخ درآورده است؟ (42) در پاسخ مىگويند: ما از نمازگزاران نبوديم. (43) و بينوا را اطعام نمىكرديم. (44) و با باطلگرايان در بيهودگى فرورفته و در گفتار و رفتار باطل به سر مىبرديم. (45) و روز جزا را دروغ مىشمرديم. (46) تا اينكه مرگمان كه حقيقتى ترديدناپذير بود دررسيد. (47)
نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 576