و هنگامى كه به آن (مشرك) ان گفته شود:» [خودتان را] از آنچه [از عذاب] در پيشرويتان و آنچه در پشت سرتان است حفظ كنيد، باشد كه شما (مشمول) رحمت شويد (روى بر مىتابند.) « (45) و هيچ نشانهاى از نشانههاى پروردگارشان براى آنان نمىآيد، مگر اينكه از آن روى گردانند. (46) و هنگامى كه به آنان گفته شود:» از آنچه خدا به شما روزى داده [در راه خدا] مصرف كنيد. «كسانى كه كفر ورزيدند به كسانى كه ايمان آوردند، مىگويند:» آيا كسى را غذا دهيم، كه اگر (بر فرض) خدا مىخواست او را غذا مىداد؟! شما جز در گمراهى آشكارى نيستيد. « (47) (كافران) مىگويند:» اگر راست گوييد، اين وعده (قيامت) چه وقت است؟! « (48) جز يك بانگ (مرگبار) را انتظار نمىكشند، كه آنان را فرو گيرد در حالى كه آنان [با يكديگر] كشمكش مىكنند. (49) پس نه مىتوانند سفارش (و وصيتى) كنند، و نه به سوى خانوادهشان باز مىگردند. (50) و (بار ديگر) در شيپور دميده مىشود، پس ناگهان آنان از قبرها به سوى پروردگارشان به سرعت سرازير مىشوند. (51) مىگويند:» اى واى بر ما! چه كسى ما را از خوابگاهمان بر انگيخت؟! اين چيزى است كه (خداى) گستردهمهر وعده داده است. و فرستادگان (او) راست گفتند. « (52) (اين) جز يك بانگ (بزرگ) نبود، و [لى] ناگهان آنان همگى در نزد ما احضار شدهاند. (53) پس امروز چيزى بر كسى ستم نمىشود و جز (بر طبق) آنچه همواره انجام مىداديد، جزا داده نمىشويد. (54) مسلماً امروز اهل بهشت به شادمانى مشغولند؛ (55) آنان و همسرانشان در سايهها بر تختها تكيه كردهاند؛ (56) براى آنان در آنجا ميوهاى است؛ و آنچه فرا خوانند برايشان (آماده) است. (57) سلام (بر شما، اين) سخنى از جانب پرودرگارِ مهرورز است. (58)