(146) كسانى كه به آنان كتاب دادهايم، همانگونه كه پسرانشان را مىشناسند، او (پيامبر) را نيز مىشناسند، و گروهى از آنان با اينكه مىدانند، حق را كتمان مىكنند. (147) حق از جانب پروردگار توست، پس البته از شككنندگان مباش. (148) و براى هر فرقهاى جهتى است كه به آن روى مىكند؛ پس به سوى كارهاى خير سبقت جوييد. هرجا كه باشيد، خدا [روز قيامت] همه شما را مىآورد. همانا خدا بر هر چيزى تواناست. (149) و از هرجا بيرون رفتى، روى خود را [در نماز] به سوى مسجد الحرام بگردان، و قطعا اين حق است و از جانب پروردگار توست، و خدا از آنچه مىكنيد هرگز غافل نيست. (150) و از هرجا بيرون رفتى، روى خود را [در نماز] به سوى مسجد الحرام بگردان؛ و هرجا باشيد روى خود را به سوى آن بگردانيد، تا براى مردم- جز كسانى از آنان كه ستم كردهاند- بر ضدّ شما حجّتى نباشد؛ پس از آنان نترسيد و از من بترسيد؛ و [قبله را تغيير دادم] تا نعمتم را بر شما تمام كنم و باشد كه هدايت يابيد. (151) [آرى، كعبه را قبله شما قرار داديم تا نعمت خود را بر شما تمام كنيم،] همانطور كه [براى اتمام نعمت] در ميان شما پيامبرى از خودتان فرستاديم كه آيات ما را بر شما مىخواند، و شما را پاك مىسازد، و به شما كتاب و حكمت مىآموزد، و آنچه را كه نمىدانستيد به شما تعليم مىدهد. (152) پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم، و براى من سپاس بگزاريد و ناسپاسى من نكنيد. (153) اى كسانى كه ايمان آوردهايد، از صبر و نماز كمك بجوييد، همانا خدا با صابران است.