خارج میشود در حالی که او را بشارت دهند و همین است قول خدای عز و جل در کتابش ﴿تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ﴾ تا آخر آیه

(قرض)

از حضرت باقر علیه السّلام روایت شده (1) که فرمود

«من اقرض رجلا قرضا الی میسرة کان ماله فی زکاة و کان هو فی صلوة مع الملائکة حتی یقبضه»

(کسی که بمردی قرض دهد تا وقتی که توانایی بر اداء آن دارد مال او در زکاة است و خودش در نماز با فرشتگان است تا وقتی که بگیرد یعنی تا موقعی که میگیرد ثواب زکاة و نماز با فرشتگان دارد) و از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده «2» که فرمود

«ما من مؤمن اقرض مؤمنا یلتمس به وجه اللَّه الّا حسب اللَّه له اجره بحساب الصّدقة حتّی یرجع ماله الیه»

(کسی که بمؤمنی قرض دهد و رضای خدا را اراده کند ثواب صدقه برای او حساب شود تا مالش باو برگردد) و در جامع السعادات گفته هر آنی برای او ثواب صدقه نوشته شود زیرا هر آنی میتواند مطالبه کند و چون مطالبه نکند مثل اینست که دو مرتبه باو قرض داده و نیز از آن حضرت روایت شده «3»

«لا تمانعوا قرض الخمیر و الخبز و اقتباس النار فانه یجلب الرزق علی اهل البیت مع ما فیه من مکارم الاخلاق»

(منع نکنید قرض دادن خمیر مایه و نان و آتش گیرانه «گوگرد و نظائر آن» را زیرا که قرض رزق را بطرف اهل خانه میکشاند بعلاوه از مکارم اخلاقی که در آنست) و در خبر دیگر منع از قرض خمیر و خبز را مورث فقر دانسته «4» و باید متوجه بود که در قرض دادن ربا داخل نشود که از گناهان کبیره است و آیات و اخبار در مذمت آن بسیار است در قرآن کریم میفرماید ﴿الَّذِینَ یَأْکُلُونَ الرِّبا لا یَقُومُونَ إِلَّا کَما یَقُومُ الَّذِی

(1) 2- 3- 4- جامع السعادات