و مخفی نماند که این انفاقات غیر مالی که در اخبار در ذیل تفسیر آیه وارد شده بیان مصادیق آن است و آیه عامّ است و شامل انفاق هر نعمتی که قابل انفاق باشد میشود.

[سوره البقرة (2): آیه 4

اشاره

﴿وَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَیْکَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ﴾ (4)

(کسانی که ایمان میآورند بآنچه بر تو نازل شده و بآنچه پیش از تو نازل شده و ایشان بسرای دیگر یقین دارند) کلام در بیان این آیه در چند مقام واقع میشود:

«مقام اول»

در وجه تکرار ﴿الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ﴾ بعضی گفتند مراد از الّذین یؤمنون در این آیه مؤمنین اهل کتاب مانند عبد اللَّه بن سلام و امثال اوست و در آیه قبل جمیع مؤمنین بقرینه ﴿وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ﴾ و این وجه از دو وجه مردود است:

1- دلیلی بر اختصاص نداریم و ایمان بانبیاء سلف هم بر همه مؤمنین لازم است چنانچه مفاد آیه ﴿آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَیْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ کُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِکَتِهِ وَ کُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ﴾ (1) میباشد

2- آیه مزبور در بیان صفات متّقین است و متّقین شامل جمیع طبقات مؤمنین است

(1) سوره بقره آیه 285 (رسول خدا ص بآنچه از جانب خدا باو نازل شده ایمان آورد و مؤمنین همه آنها بخدا و فرشتگان او و پیغمبران و کتابهای او ایمان آوردند در حالی که میگویند ما تفاوتی بین پیغمبران خدا نمیگذاریم) یعنی در تصدیق برسالت آنها و الا مراتب متفاوته دارند بعضی فوق بعض