7- تعییر و سرزنش نمودن

خدمت حضرت صادق علیه السّلام عرض کردند که مردم میگویند

«عورة المؤمن علی المؤمن حرام»

فرمود

«لیس حیث تذهب انّما عنی عورة المؤمن ان یزلّ زلّة او تکلّم بشی ء یعاب علیه فتحفظه علیه لتعیّره به یوما» (1)

(اینچنین که تو گمان برده نیست و همانا عورة مؤمن لغزشی است که از او سر زند یا تکلّم بچیزی است که بر او عیب باشد، پس تو آن را نگاهداری برای اینکه روزی او را سرزنش نمایی) و از حضرت باقر علیه السّلام روایت شده که فرمود

«اقرب ما یکون العبد الی الکفر ان یواخی الرجل علی الدین فیحصی علیه عثراته و زلّاته لیعیّره بها یوما ما» (2)

(نزدیکترین چیزی که بنده را بسوی کفر میبرد اینست که با مردی مواخات و برادری در دین نماید، پس لغزشها و خطاهای او را احصاء نماید برای اینکه روزی بآنها او را سرزنش کند) و از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که فرمود

«من انّب مؤمنا انّبه اللَّه تعالی فی الدنیا و الاخرة» «3»

(کسی که مؤمنی را ملامت و سرزنش کند خدای تعالی او را در دنیا و آخرت سرزنش نماید) و نیز از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که فرمود

«کفی بالمرء عیبا ان یبصر من الناس ما یعمی عنه من نفسه او یعیّر الناس بما لا یستطیع ترکه او یؤدی جلیسه بما لا یعنیه» «4»

(همین عیب برای مرد بس است که از مردم به بیند آنچه را که از خود نمی بیند یا سرزنش کند مردم را بآنچه خود نمیتواند ترک کند یا با همنشین خود سخنانی بی معنی و بیهوده ادا کند)

8- غیبت

و کلام در غیبت در چند مقام واقع میشود:

(1) جامع السعادات

(2) و 3- کافی کتاب الایمان و الکفر

4- جامع السعادات