و پس از تکلیف، عادات حسنه را فرا نگرفته و بعادات قبیحه و زشت هم باقی میماند

(امر سوم)

«برای امر بمعروف و نهی از منکر مراتبی است»:

1- انکار قلبی و بغض و تأثر از معصیت.

2- تذکر و تعریف و تنبّه، زیرا بسیاری از مردم جاهلند و اگر متذکر و متنبّه شوند ممکن است مرتکب بسیاری از معاصی نشوند

3- اظهار کراهت و دوری و اعراض و ترک معاشرت و رفاقت و رفت و آمد با اهل معصیت

4- موعظه و نصیحت با کمال رفق و مدارا،

5- تخویف و ترسانیدن و زجر،

6- تغلیظ و درشتی در گفتار،

7- منع بقهر مانند شکستن آلات لهو و لعب و قمار و ریختن شراب و گرفتن مال غصبی و بصاحبش ردّ نمودن

8- تهدید بضرب و جرح و سایر اموری که شرعا جایز باشد مثل اینکه پدر فرزند را تهدید بضرب کند. یا مرد زن ناشزه را مثلا تهدید بطلاق کند

9- ضرب بدست و پا و چوب و عصا بدون اسلحه

10- زخم زدن بحدی که باعث قتل نشود و احوط اینست که در این مرتبه با اذن امام یا نائب امام باشد

(تذکر)

در عصر حاضر، معصیت بسیار شایع شده و انواع معاصی از بدعت، قتل نفس، ظلم، اکل حرام، معاملات باطله، مکاسب محرمه، غصب اموال، ربا، زنا، لواط، شرب خمر و ساز، آواز، رقص، رفتن در مجالس معصیت، ترک نماز و روزه، منع خمس و زکاة، فحش، دروغ، شهادت دروغ، اعانت بظلم، غیبت، تهمت و ...

بحدّی کثرت پیدا نموده که جلوگیری از آنها برای عموم دشوار بلکه