گفتار اول در فضیلت قرآن و وجوب تمسک بآن

الف- آیاتی که فضل قرآن را بیان میکند: آیات شریفه که دلالت بر عظمت و فضیلت قرآن دارد بسیار است و در اینجا بذکر چند آیه از آنها اکتفاء نموده و سایر آیات را در محل خود شرح و بیان خواهیم کرد:

1- ﴿شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدیً لِلنَّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدی وَ الْفُرْقانِ﴾(1) (ماه رمضان که قرآن در آن نازل شد در حالی که قرآن راهنمای مردم و نشانه های واضحی از هدایت و جدا کننده حق از باطل است) در این آیه سه صفت برای قرآن ذکر شده: راهنما و مبیّن بودن از جهت راهنمایی و فارق بین حقّ و باطل بودن، و باین صفات سه گانه در بسیاری از آیات قرآن توصیف شده است مانند ﴿هذا بَیانٌ لِلنَّاسِ وَ هُدیً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِینَ﴾(2) و ﴿وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِکِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلی عِلْمٍ هُدیً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ﴾(3) و ﴿نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ ءٍ وَ هُدیً وَ رَحْمَةً وَ بُشْری لِلْمُسْلِمِینَ﴾(4) و ﴿تِلْکَ آیاتُ الْقُرْآنِ وَ کِتابٍ مُبِینٍ * هُدیً وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنِینَ﴾(5) و ﴿تَبارَکَ الَّذِی نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلی عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعالَمِینَ نَذِیراً﴾(6) ﴿و بَلْ هُوَ آیاتٌ بَیِّناتٌ فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ﴾ (7) ﴿و تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ الْحَکِیمِ * هُدیً وَ رَحْمَةً لِلْمُحْسِنِینَ﴾(8) و ﴿هذا بَصائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدیً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ﴾(9) و ﴿إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ * وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ﴾(10) و غیر اینها از آیات دیگر.

2- ﴿یا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَکُمْ بُرْهانٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ أَنْزَلْنا إِلَیْکُمْ

(1) سوره بقره آیه 185

(2) سوره آل عمران آیه 138

(3) سوره اعراف آیه 52

(4) سوره نحل آیه 89

(5) سوره نمل آیه 1-2

(6) سوره فرقان آیه 1

(7) سوره عنکبوت آیه 49

(8) سوره لقمان آیه 2 و 3

(9) سوره جاثیه آیه 20

(10) سوره طارق آیه 13 و 14