روایات کافی غیر قابل توجیه است، زیرا این روایات با متن قرآن در تناقض بوده و سنجیدن روایات با قرآن، سیره مشترک شیعه و سنی می باشد.

در قسمت اصول کافی روایاتی وجود دارد که متضمن غلو در مقام امامان شیعه و وقوع تحریف در قرآن کریم است. (1)علاوه بر آن در کتاب «حجت» روایاتی به چشم می خورد که با استفاده از آنها تعداد امامان شیعه، سیزده نفر نتیجه گیری می شود. (2)

نمونه ای از این روایات را دانشمند معاصر هاشم معروف حسنی در کتاب های دراسات فی الحدیث والمحدثین و الموضوعات فی الآثار والاخبار گردآوری کرده است (3)و تأمل در آنها نشان می دهد که این گونه روایات به دلیل تضاد با محکمات عقاید شیعه نمی تواند از صحت برخوردار باشد. ضمن آن که راویان این روایات اکثراً از غلات و کذابان می باشند و باید اضافه کرد که وجود برخی از روایات ضعیف یا جعلی سبب شده است تا برخی از منتقدان از راه غرض ورزی یا ناآگاهی شخصیت کلینی را مورد تهاجم قرار داده و کل روایات کافی را مورد تخطئه قرار دهند. (4)غافل از آن که در هر کتاب عظیم حدیثی و یا جامع مذهبی - که حتی به عنوان «صحیح» فراهم شده باشد - ورود تعدادی روایت ضعیف یا جعلی امری طبیعی است. این حقیقتی است که در جای خود بسیاری از محققان شیعه و اهل سنت آن را مورد بررسی و اعتراف قرار داده اند. (5)

بازشناسی احادیث صحیح در «کافی»

چنان که گذشت از اواخر قرن هفتم، گرایش جدیدی در تقسیم احادیث به انواع صحیح، حسن، موثق، ضعیف و قوی در میان دانشمندان شیعه به وجود آمده و مطابق

(1) بنگرید به کلینی، الکافی، ج 1، ص 265، ج 2، ص 627، 628، 623، [1] 631.

(2) همان مأخذ، در 525: «ما جاء فی الاثنی عشر» .

(3) هاشم معروف، دراسات فی الحدیث والمحدثین، ص 308 و 345 و نیز همین نویسنده، الموضوعات فی الآثاروالاخبار، بیروت، دار التعارف، ص 234.

(4) بنگرید به کتاب یوسف مکی، سید حسین، عقیدة الشیعه فی الامام الصادق، که در آن به طور مفصل انتقادات محمّد ابوزهره را در این زمینه، بررسی و نقد کرده است از جمله ص 142.

(5) بنگرید به کتاب های محمّد صادق نجمی، سیری در صحیحین؛ و محمود ابوریه، اضواء علی السنة المحمدیه.