بدان مشهور باشد آن را از نظر اعتبار بسان روایات صحیحه دیگر می دانند و در مقام تعارض گاهی آن را بر حدیث معارض ترجیح می دهند. (1)

مشایخ کلینی

1. ابوالحسن، علی بن ابراهیم بن هاشم، قمی (متوفی پس از 307ق) . (2)

2. ابوالحسن، علی بن محمد بن أبی قاسم عبداللّه بن عمران، برقی، قمی ابن بنت أحمد بن محمد بن خالد برقی. (3)

3. ابوالحسن، محمد بن أبی عبداللّه جعفر بن محمد بن عون، اسدی، کوفی ساکن ری.

4. ابوالحسن، محمد بن إسماعیل، نیشابوری، ملقب به بندفر. (4)

5. ابوالحسن علی بن عبداللّه بن محمد بن عاصم خدیجی.

6. ابوالحسن علی بن محمد بن إبراهیم بن أبان، رازی، کلینی معروف به «علّان» .

7. علی بن محمد بن أبی القاسم بندار. (5)

8. ابو العباس، احمد بن محمد بن سعید بن عبد الرحمن همدانی معروف به ابن عقدة (متوفی 333ق) .

9. أبو العباس، محمد بن جعفر، رزاز (متوفی 301ق) .

10. أبو العباس عبداللّه بن جعفر بن حسین بن مالک بن جامع، حمیری قمی.

11. أبو القاسم، سعد بن عبداللّه بن أبی خلف، اشعری قمی (متوفی 300ق) .

12. أبو جعفر، أحمد بن محمد بن عیسی بن عبداللّه بن سعد بن مالک بن احوص ابن سائب بن مالک بن عامر. اشعری، قمی.

13. أبو جعفر، محمد بن حسن بن فروخ، صفار، اعرج قمی، صاحب کتاب بصائر الدرجات (متوفی 290ق) .

(1) همان مرجع.

(2) خویی، المعجم، ج 12، ص 212.

(3) خویی، ج 3، ص 127.

(4) بروجردی، ج 1، ص 208. [1]

(5) بروجردی، طرائف المقال، ج 1، ص 209. [2]