7. حاشیۀ علامۀ مجلسی (م 1111ق) ؛ (1)

8. حاشیۀ میرداماد محمد باقر بن محمد حسینی استرآبادی (م 1040ق) ؛

9. حاشیۀ ملا محمد حسین بن یحیی نوری (م 1127ق) تلمیذ علامۀ مجلسی؛

10. حاشیۀ ملا حیدر علی بن میرزا محمد بن میرزا حسن شیروانی؛

11. حاشیۀ ملا رفیع گیلانی، موسوم به شواهد الاسلام؛

12. حاشیۀ شبّر بن محمد هویزی نجفی مورخ 1186ق؛

13. حاشیۀ زین الدین علی بن حسن بن زین الدین شهید ثانی که وی و برادرش شیخ محمد از پدرشان صاحب معالم در سال 990 هجری اجازۀ روایتی دریافت نموده اند؛

14. حاشیۀ شیخ علی صغیر برادر شیخ علی صاحب در المنثور ، که هر دو نوادۀ صاحب معالم هستند؛ (2)

15. حاشیۀ شیخ علی کبیر صاحب در المنثور (م 1104ق) که بر اصول کافی است؛

16. حاشیۀ شیخ قاسم بن محمد بن جواد کاظمی، معروف به ابن الوندی و فقیه کاظمی (متوفای بعد از 1100ق) . این شرح جامع الاحادیث نام دارد. (3)وی غیر از شیخ ابراهیم است که از حاشیۀ وی قبلاً نام برده شد؛

17. حاشیۀ بر بخش اصول کافی ، موسوم به کشاف حقایق الاحادیث؛

18. حاشیۀ شیخ محمد بن حسن بن زین الدین الشهید الثانی (1030ق) ؛

19. حاشیۀ میر رفیع الدین بن محمد حسینی طباطبایی نائینی، تلمیذ شیخ بهائی و استاد مجلسی و شیخ حر عاملی (1080ق) ؛

20. حاشیۀ شیخ محمد بن شیخ قاسم بن محمد بن شیخ جواد کاظمی (که پدرش شیخ قاسم نیز حاشیه ای بر کافی دارد) ؛

(1) حواشی مزبور بر نسخه ای که نزد صاحب الذریعة بوده نوشته شده است (الذریعة، ج 6، ص 181) . [1]

(2) حاشیۀ دستخط مؤلف که به سال 1088 هجری نوشته است و در کتابخانه خوانساری موجود است.

(3) نسخه ای از این شرح در کتابخانۀ مرکزی دانشگاه تهران جزء کتاب های مرحوم مشکاة موجود است (اصول کافی، مقدمه، ص 27) .