نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 27

نهج‌البلاغه: خطبه 27

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ}}'''}}

{{تورفتگی:a:'''{{سرمه‌ای:از خطبه هاى آن حضرت است در نکوهش اصحاب از نرفتن به جهاد}}'''}}

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّ الْجِهادَ بابٌ مِنْ اَبْوابِ الْجَنَّةِ، فَتَحَهُ اللّهُ لِخاصَّةِاَوْلِيائِهِ،}}

پس از حمد خدا، جهاد درى است از درهاى بهشت، که خداوند آن را به روى اولیاء خاصّ خود گشوده،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ هُوَ لِباسُ التَّقْوى، وَ دِرْعُ اللّهِ الْحَصينَةُ، وَ جُنَّتُهُ الْوَثيقَةُ.}}

جهاد جامه پرهیزگارى، زره استوار، و سپر مطمئن خداست.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَمَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ اَلْبَسَهُ اللّهُ ثَوْبَ الذُّلِّ وَ شَمْلَةَ الْبَلاءِ،}}

هر کس آن را از باب بى اعتنایى ترک کند، خداوند بر او جامه ذلت بپوشاند، و غرق بلا نماید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ دُيِّثَ بِالصَّغارِ وَالْقَماءَةِ، وَ ضُرِبَ عَلى قَلْبِهِ بِالاِْسْهابِ،}}

و به ذلّت و خوارى و پستى گرفتار آید، بر دلش پرده هاى بى عقلى زده شود،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اُديلَ الْحَقُّ مِنْهُ بِتَضْييعِ الْجِهادِ، وَ سيمَ الْخَسْفَ، وَ مُنِعَ النِّصْفَ.}}

و در برابر ضایع کردن جهادْ حق از او گرفته شود، و محکوم به ذلت و خوارى، و محروم از انصاف گردد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اَلا وَ اِنِّى قَدْ دَعَوْتُكُمْ اِلى قِتالِ هؤُلاءِ الْقَوْمِ لَيْلاً وَ نَهاراً، وَ سِراًّ وَ اِعْلاناً،}}

بدانید که من شب و روز و نهان و آشکار، شما را به جنگ این قوم دعوت کردم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: وَ قُلْتُ لَكُمُ: اغْزُوهُمْ قَبْلَ اَنْ يَغْزُوكُمْ،}}

به شما گفتم که با اینان بجنگید پیش از اینکه با شما بجنگند،

<hr class="aye-hr">
{{نهج: فَوَاللّهِ ما غُزِىَ قَوْمٌ قَطُّ فى عُقْرِ دارِهِمْ اِلاّ ذَلُّوا.
}}

به خدا قسم هیچ ملّتى در خانه اش مورد حمله قرار نگرفت مگر اینکه ذلیل شد.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: فَتَواكَلْتُمْ وَ تَخاذَلْتُمْ حَتّى شُنَّتْ عَلَيْكُمُ الْغاراتُ، }}

اما شما مسئولیت جهاد را به یکدیگر حواله کردید و به یارى یکدیگر برنخاستیدتا دشمن از هر سو بر شما تاخت،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ مُلِكَتْ عَلَيْكُمُ الاَْوْطانُ. وَ هذا اَخُو غامِد وَ قَدْ وَرَدَتْ خَيْلُهُ الاَْنْبارَ، }}

و شهرها را از دست شما گرفت. این مرد غامدى است که لشکرش به انبار وارد شد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ قَدْ قَتَلَ حَسّانَ بْنَ حَسّانَ الْبَكْرِىَّ، وَ اَزالَ خَيْلَكُمْ عَنْ مَسالِحِها.
}}

حسّان بن حسّان بکرى را کشت، و مرزبانان شما را از جاى خود راند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ لَقَدْ بَلَغَنى اَنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ كانَ يَدْخُلُ عَلَى الْمَرْاَةِ الْمُسْلِمَةِوَ الاُْخْرَى الْمُعاهَدَةِ فَيَنْتَزِعُ حِجْلَها وَ قُلْبَها وَ قَلائِدَها وَ رِعاثَها، }}

به من خبر رسیده مهاجمى از آنان بر زنمسلمان و زنِ در پناه اسلام تاخته و خلخال و دستنبد و گردنبند و گوشواره او را به یغما برده،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:ما تَمْتَنِعُ مِنْهُ اِلاّ بِاِلاْسْتِرْجاعِ وَ الاِْسْتِرْحامِ
}}

و آن بینوا در برابر آن غارتگر جز کلمه استرجاع و طلب دلسوزى راهى نداشته،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:ثُمَّ انْصَرَفُوا وافِرينَ، ما نالَ رَجُلاً مِنْهُمْ كَلْمٌ، وَلااُريقَ لَهُمْ دَمٌ.}}

آن گاه این غارتگران باغنیمت بسیار بازگشته، در حالى که یک نفر از آنها زخمى نشده. و احدى از آنان به قتل نرسیده.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَلَوْ اَنَّ امْرَءاً مُسْلِماً ماتَ مِنْ بَعْدِ هذا اَسَفاً ما كانَ بِهِ مَلُوماً، بَلْ كانَبِهِ عِنْدى جَديراً.}}

اگر بعد از این حادثه مسلمانى از غصه بمیرد جاى ملامت نیست، بلکه مرگ او در نظرمــن شــایستـه اســت.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَيا عَجَباً عَجَباً! وَاللّهِ يُميتُ الْقَلْبَ، وَ يَجْلِبُ الْهَمَّ اجْتِماعُ هؤُلاءِ الْقَوْمِ عَلى باطِلِهِمْ، وَ تَفَرُّقُكُمْ عَنْ حَقِّكُمْ.}}

عجبا عجبا! به خدا سوگند که اجتماع اینان بر باطلشان، و پراکندگى شما از حقّتان دل را مى میراند، و باعث جلب غم و غصه است.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: فَقُبْحاً لَكُمْ وَ تَرَحاً حينَ صِرْتُمْ غَرَضاً يُرْمى، يُغارُ عَلَيْكُمْ وَ لاتُغيرُونَ،}}

رویتان زشت و قلبتان غرق غم بادکه خود را هدف تیر دشمن قرار دادید، آنان شما را غارت کردند و شما چیزى به دست نیاوردید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ تُغْزَوْنَ وَلا تَغْزُونَ، وَ يُعْصَى اللّهُ وَ تَرْضَوْنَ. }}

جنگیدند ولى شما نجنگیدید، خدا را معصیت مى کنند و شما خشنودید.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:فَاِذا اَمَرْتُكُمْ بِالسَّيْرِاِلَيْهِمْ فى اَيّامِ الْحَرِّ قُلْتُمْ: هذِهِ حَمارَّةُ الْقَيْظِ، اَمْهِلْنا يُسَبَّخْ عَنَّاالْحَرُّ.
}}

در تابستان شما رادعوت به جهاد آنان مى کنم گویید: هوا گرم است، مهلت ده تا گرمابرود.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اِذا اَمَرْتُكُمْ بِالسَّيْرِ اِلَيْهِم فِى الشِّتاءِ قُلْتُمْ: هذِهِ صَبارَّةُ الْقُرِّ،اَمْهِلْنا يَنْسَلِخْ عَنَّا الْبَرْدُ. }}

و در زمستان شما را مى خوانم گویید: هوا سرد است، مهلت ده تا سرما بنشیند.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:كُلُّ هذا فِراراً مِنَ الْحَرِّ وَالْقُرِّ. فَاِذا كُنْتُمْ مِنَ الْحَرِّ وَ الْقُرِّ تَفِرُّونَ فَاَنْتُمْ وَاللّهِ مِنَ السَّيْفِ اَفَرُّ.}}

همه این بهانه ها براى فرار از گرما و سرماست. شما که از گرماو سرما مى گریزید پس به خدا سوگند از شمشیر گریزان تر خواهید بود.

<hr class="aye-hr">
{{نهج:يا اَشْباهَ الرِّجالِ وَلا رِجالَ، حُلُومُ الاَْطْفالِ، وَ عُقُولُ رَبّاتِ الْحِجالِ! }}

اى نامردان مردنما، دارندگان رؤیاهاى کودکانه، و عقلهایى به اندازه عقل زنان حجله نشین،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:لَوَدِدْتُ اَنِّى لَمْ اَرَكُمْ وَلَمْ اَعْرِفْكُمْ. مَعْرِفَةٌ وَاللّهِ جَرَّتْ نَدَماً، وَ اَعْقَبَتْ سَدَماً.}}

اى کاش شما را ندیده بودم و نمى شناختم. به خدا قسم حاصل شناختن شما پشیمانى و غم و غصه است.

<hr class="aye-hr">
{{نهج: قاتَلَكُمُ اللّهُ، لَقَدْ مَلاَْتُمْ قَلْبى قَيْحاً،وَ شَحَنْتُمْ صَدْرى غَيْظاً، وَ جَرَّعْتُمُونى نُغَبَ التَّهْمامِ اَنْفاساً،}}

خدا شما را بکشد، که دلم را پر از خون کردید،و سینه ام را مالامال خشم نمودید، و پى در پى جرعه اندوه به کامم ریختید،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ اَفَسَدْتُمْ عَلَىَّ رَأْيى بِالْعِصْيانِ وَالْخِذْلانِ، حَتّى لَقَدْ قالَتْ قُرَيْشٌ:}}

و تدبیرم را به نافرمانى و ترک یارى تباه کردید، تا جایى که قریش گفت:

<hr class="aye-hr">
{{نهج:اِنَّ ابْنَ اَبى طالِب رَجُلٌ شُجاعٌ وَلكِنْ لاعِلْمَ لَهُ بِالْحَرْبِ. لِلّهِ اَبُوهُمْ!}}

پسر ابوطالب شجاع است ولى دانش جنگیدن ندارد. خدا پدرانشان را جزا دهد،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَ هَلْ اَحَدٌ مِنْهُمْ اَشَدُّ لَها مِراساً، وَ اَقْدَمُ فيها مَقاماً مِنِّى؟
}}

آیا هیچ کدام آنان کوشش و تجربه مرا در جنگ داشته؟ و پیشقدمیش از من بیشتر بوده؟

<hr class="aye-hr">
{{نهج:لَقَدْنَهَضْتُ فيها وَ ما بَلَغْتُ الْعِشْرينَ، }}

هنوزبه سن بیست سالگى نرسیده بودم که آماده جنگ شدم،

<hr class="aye-hr">
{{نهج:وَها اَنَا ذا قَدْ ذَرَّفْتُ عَلَى السِّتِّينَ، وَلكِنْ لا رَأْىَ لِمَنْ لايُطاعُ.
}}

اکنون عمرم از شصت گذشته، ولى براى کسى که اطاعت نشود تدبیرى نیست.

نام کتاب : نهج البلاغه نویسنده : نهج البلاغه جلد : 1 صفحه : 27

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست