هم قرينه براي معني اخير است. سکوت بجا و مناسب، عبارت ديگري از اخلاق، صبر و متانت و فهم برخورد در خانواده مي‌باشد.

2ـ امام صادق(عليه السلام) از پيغمبر اکرم(صلي الله عليه وآله) نقل مي‌کند که فرموده است: براي مرد مسلمان، بعد از اسلام هيچ فايده‌اي بيش‌تر از اين نيست که داراي زن مسلماني باشد، با اين ويژگي‌ها، که چون به او نظر افکند مسرور گردد، اوامر شوهر را اطاعت کند، در غياب شوهر ناموس خود را حفظ نمايد. «مَا اسْتَفَادَ امْرُؤٌ مُسْلِمٌ فَائِدَةً بَعْدَ الْإِسْلَامِ أَفْضَلَ مِنْ زَوْجَةٍ مُسْلِمَةٍ تَسُرُّهُ إِذَا نَظَرَ إِلَيْهَا وَ تُطِيعُهُ إِذَا أَمَرَهَا وَ تَحْفَظُهُ إِذَا غَابَ عَنْهَا فِي نَفْسِهَا وَ مَالِهِ».[1]

بي‌ترديد لازمه اطاعت از شوهر و حفظ عفاف و دامن در غياب وي، توافق اخلاقي و پاکي و قداست معنوي است.

ز: آشنا به وظايف

مستحب است همسر آشنا به تکاليف و وظايف خويش باشد. در روايتي امام صادق(عليه السلام) از پيغمبر اکرم(عليه السلام) نقل مي‌کند که فرموده است: با زناني ازدواج کنيد که تيزبين و از فهم بالا برخوردارند و نسبت به وظايف همسرداري آشنايند.

ازدواج با چنين زن‌هايي، مايه برکت و خوشبختي است. «تَزَوَّجُوا الزُّرْقَ[2] فَإِنَّ فِيهِنَّ الْيُمْنَ».[3] در روايت ديگري آمده است، ازدواج با چنين زن‌هايي داراي برکت است. «فَإِنَّ فِيهِنَّ الْبَرَكَةَ».[4]

5. ازدواج مکروه

آنچه تاکنون ذکر شد، صفاتي است که فقها رعايت آن‌را در ازدواج مستحبّ دانسته‌اند، در مقابل بعضي از صفات است که اگر زوجين يا يکي از آن‌ها، دارا باشند ازدواج، مکروه و مورد نکوهش شمرده شده است. برخي از اين صفات در ذيل بيان مي‌گردد:

[1] . الکافي 5: 327، ح1.

[2] . زُرق بضم زاء و فتح راء مشدد، به معني تيزبين و فهم بالاست. المنجد 1: 661.

[3] . الکافي 5: 335 ح6.

[4] . من لا يحضرة الفقيه 3: 378 ح4361.