4. کام‌برداري

مستحب است تحنيک (کام‌برداري) نوزاد با آب فرات و تربت حضرت سيّد الشهداء(عليه السلام) باشد و در صورتي که اين دو نباشد با آب باران و اگر آن هم نباشد با هر آب پاکيزه و يا خرما و عسل.[1]

از امام باقر(عليه السلام) نقل شده است که فرموده‌اند: کام فرزندانتان را با آب فرات و تربت امام حسين(عليه السلام) برداريد و اگر به آن‌ها دسترسي نداشتيد با آب باران اين کار را انجام دهيد. «حنَّکوُا أَوْلاٰدَکُمْ بِمٰاءِ الْفُرٰاتِ وبِتُرْبَةِ قَبرِ الْحُسَيْنِ فَإِنْ لَمْ يَکُنْ فَبِمٰاءِ السَّمٰاءِ».[2]

در روايت ديگري، امير المؤمنين(عليه السلام) مي‌فرمايد: کام فرزندان خود را با خرما برداريد، همان‌گونه که پيغمبر اکرم(صلي الله عليه وآله) کام امام حسن و امام حسين(عليهما السلام) را با خرما برداشتند.[3] همين مضمون از امام رضا(عليه السلام) نيز نقل شده است و هم‌چنين فرموده‌اند: اگر به آب فرات دسترسي نداشتيد با عسل کام فرزندانتان برداريد.[4]

سيّد الشهداء(عليه السلام) در فرهنگ شيعي از جايگاه خاصي برخوردار است. خداوند به پاس فداکاري امام حسين(عليه السلام) و شهادتش در راه احياي دين آثار ويژه و احکام خاصي در تربت مقدّس آن‌ حضرت قرار داده است. تربت خونين کربلا که در بر گيرنده آن پيکر پاک است، الهام بخش ايثار و فداکاري و ياد‌آور جانبازي در راه ارزش‌هاي الهي است.

بدان جهت اسلام دستور داده نخستين ماده‌اي که از اين جهان خاکي بر حَنَک (سقف دهان) نوزاد گذارده مي‌شود، آب فرات و تربت سيّد الشهداء(عليه السلام) باشد. و نيز به همين جهت سجده بر آن تربت پاک مستحب است و هم شفا دهنده بيماري است.

[1] . المقنعة: 521؛ النهاية: 500؛ مسالک الافهام8: 395؛ جواهر الکلام31: 253؛ تفصيل الشريعة (کتاب النکاح): 526.

[2] . وسائل الشيعة 21: 407، باب 36، من ابواب احکام الاولاد، ح3.

[3] . همان، ح1.

[4] . الأرض وتربة الحسينية: 34؛ سفينة البحار5: 364.