در حديث ديگري امام سجّاد(عليه السلام) از اسماء بنت عميس و ايشان از فاطمه زهرا(عليها السلام) نقل مي‌کند که فرمودند: «هنگامي که فرزندم امام حسن(عليه السلام) متولّد شد، پدرم رسول اکرم(صلي الله عليه وآله) به اسماء فرمود: او را به نزد من بياور، اسماء او را در پارچة زرد پيچيد و به نزد پدرم برد، آن حضرت اذان در گوش راست و اقامه در گوش چپش قرائت فرمود. هم‌چنين بعد از تولّد امام حسين(عليه السلام) او را در پارچه سفيد پيچيد و به نزد پدرم برد، همين عمل در مورد وي نيز انجام دادند».[1]

امروزه بسياري از دانشمندان بر اين باورند که مغز کودک صداهاي بسيار زيادي را که در پيرامونش ايجاد مي‌شود، ضبط مي‌کند و به تدريج کلمات را از هم تفکيک و جدا مي‌نمايد، او هنگامي که شاهد سخن گفتن پدر، مادر، برادران و خواهران خود مي‌باشد، مثل اين است که به خود مي‌گويد اين کار بزرگتر‌ها بسيار مفيد است.[2] البتّه اين موضوع بر اساس نظرّيه روان شناسان در کودکان به تجربه اثبات گرديده است و از همين توانايي ذهني در آموزش زبان بهره مي‌گيرند.

اذان و اقامه از شعار‌هاي بنيادين اسلام است که از سوي خداوند متعال به رسول اکرم(صلي الله عليه وآله) آموخته شده و از طريق آن حضرت به ساير مسلمانان، نسل به نسل املاء شده است. خواندن اذان و اقامه در گوش نوزاد ضمن اين‌که سرمشقي براي پدران و مادران و مربّيان کودک در شيوه درست تعليم و تربيت به شمار مي‌آيد که چگونه مفاهيم بلند را کلمه به کلمه و جمله به جمله و قسمت به قسمت، به کودک تلقين کنند، به آنان مي‌آموزد که بايد جان کودک از همان ابتدا در معرض نسيم توحيد قرار گيرد و بدين ترتيب کودک از طفوليت جزء ملّت اسلام در مي‌آيد و در فضاي اسلامي پرورش مي‌يابد. بنابراين به کار‌گيري اين دستورالعمل در راستاي فضاسازي براي تربيت ديني فرزند مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد.

[1] . وسائل الشيعة 21: 408، باب 36، من ابواب احکام الاولاد، ح5.

[2] . ر. ک: دي بت وليله، مارگرت، دنياي پنهان کودک، ترجمه احمد خواجه نصير طوسي: 102.