قابله تعيين شده[1] و در صورت نبودن قابله سهمش در اختيار مادر قرار گيرد تا به هر نحو مايل است، صدقه دهد.[2]

7ـ مستحب است گوشت عقيقه را پخته و طعامي تهيّه گردد و دست‌کم ده تن از مؤمنان دعوت شوند و از آن بخورند.[3] امام صادق(عليه السلام) مي‌فرمايد: ده نفر از مسلمانان از گوشت عقيقه طعام داده شوند و اگر بيش‌تر باشند، بهتر است. «فَإِنْ زٰادُوا فَهُوَ أَفْضَلُ».[4]

8 ـ شکستن استخوان‌هاي گوسفند عقيقه مکروه است.[5]

9ـ نظريّة مشهور در بين فقها اماميّه اين است که استفاده والدين از گوشت عقيقه مکروه است.[6]

با اندکي تأمّل در آن‌چه ذکر شد، مي‌توان حداقّل، برخي از فوايدي که در اين کار مستحب نهفته است، دريافت. از آن جمله:

الف: در اوّلين لحظات ورود به دنيا و اوّلين ساعات احساس نسيم حيات، به سبب قرباني کردن در راه خدا، نوزاد به خداي خويش نزديک مي‌شود و والدين او با عقيقه کردن، ضمن ابراز رضايت از مولودي که خدا به آنان عطا نموده است، سپاس نعمت به جاي مي‌آورند.

ب: عقيقه بيمه سلامتي کودک است و او را از خطرها و حوادث و فريب‌هاي شيطان حفظ مي‌کند. چنان‌که در روايات به اين نکته اشاره شده است.[7]

ج: براي استحکام روابط صميمانه والدين و فرزندان در آينده زمينه سازي مي‌کند. فرزندان با ياد‌آوري نشاط و اشتياق والدين در ولادت آن‌ها و علاقه‌مندي آنان به سلامت و سعادت فرزندانشان، نسبت به تکريم و احترام والدين بيش از پيش قيام مي‌کنند.

[1] . همان6: 32، ح2؛ وسائل الشيعة 21: 428، باب 47، من باب احکام الاولاد، ح1.

[2] . الروضة البهية5: 450.

[3] . کشف اللثام7: 532؛ مسالک الافهام8: 411؛ تفصيل الشريعة (کتاب النکاح): 544.

[4] . تهذيب الاحکام7: 443، ح1771.

[5] . الکافي29: 29، ح11؛ تهذيب الاحکام7: 444، ح1775؛ مسالک الافهام8: 411؛ تفصيل الشريعة (کتاب النکاح): 545.

[6] . السرائر2: 647؛ شرائع الاسلام2: 345؛ کشف الرموز2: 200؛ کشف اللثام7: 532؛ جواهر الکلام31: 270.

[7] . الکافي6: 39، ح3؛ وسائل الشيعة 21: 449، باب 65، من ابواب احکام الاولاد، ح1.