3ـ مستحب است عقيقه بيش از يک عدد باشد. در روايات آمده است پيامبر اعظم(صلي الله عليه وآله) از طرف امام حسن و امام حسين(عليهما السلام) عقيقه نمود، حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام)، نيز از طرف آن‌ها عقيقه کرد.[1] هم‌چنين امام حسن عسکري(عليه السلام) از طرف حضرت صاحب الأمر ـ ارواحنا فداه ـ تعدادي زيادي گوسفند عقيقه نمود.[2]

4ـ شرايطي که در گوسفند قرباني در ايّام حج معتبر است، در عقيقه لازم نيست رعايت شود،[3] البتّه اگر رعايت شود خوب است.[4]

5ـ مستحب است به هنگام ذبح عقيقه دعاهايي که وارد شده، بخوانند، يکي از اين دعاها که از امام صادق(عليه السلام) روايت شده اين است: خداوندا آن‌چه داده‌اي از تو و براي توست و تو آن را عطا نموده‌اي، خدايا پس آن را طبق آيين پيامبرت از ما بپذير و به خدا از شيطان رانده شده پناه مي‌بريم؛ آن‌گاه نوزادي که براي او عقيقه شده نام ببر و گوسفند را ذبح کن. «اَللّٰهُمَّ مِنْکَ وَلَکَ مٰا وَهَبْتَ وَأَنْتَ أَعْطَيْتَ، اَللّٰهُمَّ فَتَقَبَّلْهُ مِنّٰا عَلٰي سُنَّةِ نَبِيَِّک(صلي الله عليه وآله) وَتَسْتَعِيذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطٰانِ الرَّجِيمِ وَتُسُمِّٰي وَتَذْبَحُ».[5]

هم‌چنان‌که بعد از ذبح عقيقه سفارش شده چنين دعا بخوانيد: بار الها براي تو خون‌ها ريخته مي‌شود، شريکي براي تو نيست و ستايش براي پروردگار جهانيان است، پروردگارا شيطان رانده شده از درگاهت را از ما دور ساز. «لَکَ سُفِکَتْ الدِّمٰاءُ لاٰ شَريِکَ لَکَ وَ الْحَمْدُ للهِ رَبَّ العٰالَمِينَ، اَللّٰهُمَّ اخْسَأِ الشَّيْطٰانِ الرَّجِيمِ».[6]

6ـ مستحب است پا و ران عقيقه را به قابله اختصاص دهند.[7] و در برخي روايات آمده است که يک چهارم عقيقه براي قابله است.[8] و در برخي ديگر از روايات، يک سوم براي

[1] . همان: 430، باب 50، ح1 و 4.

[2] . بحارالانوار51: 5، ح9.

[3] . الحدائق الناضرة 25: 63؛ تحرير الوسيلة 2: 311، مسأله 9.

[4] . شرائع الإسلام2: 344؛ جواهر الکلام31: 268.

[5] . وسائل الشيعة 21: 427، باب 46، من ابواب احکام الاولاد، ح3.

[6] . همان.

[7] . الکافي6: 33، ح5؛ جواهر الکلام31: 269؛ تحرير الوسيلة 2: 311، مسأله 9.

[8] . الکافي6: 28، ح9.