5ـ سکوني مي‌گويد: بر امام صادق(عليه السلام) وارد شدم در حالي‌که محزون و اندوهگين بودم، امام به من فرمود: چرا اندوهگيني؟ عرض کردم: خداوند به من دختري داده است. امام فرمود: ‌اي سکوني، دختر تو سنگيني‌اش بر زمين است و روزي‌اش بر خدا، عمرش از عمر تو جدا و روزي که مي‌خورد غير از روزي توست. سکوني گويد: به خدا سوگند حزن و اندوه من با اين گفتار از بين رفت. سپس امام فرمود: او را چه ناميده‌اي؟ عرض کردم: فاطمه. فرمود: آه آه آه، آن‌گاه دست خود را بر پيشاني نهاد... سپس فرمود: حال که او را فاطمه ناميدي هرگز دشنامش مده، نفرينش مکن و او را مزن. «إِذا سَمَّيتَها فاطِمَةَ فَلا تَسُبَّها وَ لا تَلعَنها وَ لا تَضرِبها».[1]

11. بدترين نام‌ها

از روايات استفاده مي‌گردد، استفاده از نام‌هاي پادشاهان ظالم و فراعنه و دشمنان اهل بيت(عليهم السلام) و نام‌هاي بي‌محتوا که موجب هتک حيثيت فرد مي‌گردد، مکروه است. هم‌چنين نام‌هايي که يادآور قهر و غضب و ستم و ظلم باشد يا دلالت بر صفاتي بنمايد که مخصوص خداوند است و نسبت به ديگران کذب و بر خلاف خضوع و بندگي است، مانند خالد، مالک و از اين قبيل واژگان، مکروه است.[2] روايات بسياري بر اين معنا دلالت دارد، به عنوان نمونه:

1ـ امام باقر(عليه السلام) از پيامبر اکرم(صلي الله عليه وآله) نقل مي‌کند که فرموده است: «شَرَّ الأَسمَاءِ ضِرارٌ وَ مُرَّةُ[3] وَ حَربٌ وَ ظالِمُ».[4] بدترين اسامي، ضرر زدن، شدّت، جنگ و ظالم است.

2ـ علامه طريحي در کتاب منتخب، ضمن خبر مفصلّي درباره يک مسيحي که از طرف پادشاه روم به حضور رسول اکرم(صلي الله عليه وآله) رسيده بود، نقل مي‌کند که پيامبر(صلي الله عليه وآله) به او فرمود: نام تو چيست؟ جواب داد، عبد الشمس. فرمود: نامت را تغيير بده و من نامت را

[1] . وسائل الشيعة 482:21، باب87، من ابواب احکام الاولاد، ح1.

[2] . ر. ک: شرائع الاسلام344:2، السرائر646:2، قواعد الأحکام97:3، رياض المسائل132:12، کشف اللثام527:7.

[3] . قيومي در مصباح المنير: 568، مي‌نويسد: مرّه بکسر ميم، به معني شدّت است و به معني خلطي از اخلاط بدن نيز مي‌آيد.

[4] . وسائل الشيعة 399:21، باب28، من ابواب احکام الاولاد، ح5.