عبدالوهّاب گذاشتم. «قالَ رَسُولُ اللهِ(صلي الله عليه وآله): مَا اسمُکَ؟ فَقُلتُ: إِسمِي عَبدُ الشَّمسِ، فَقالَ لِي: بَدَّلِ اسمَکَ، فَإِنّي اُسَمّيکَ عَبدَ الوَهّابِ».[1]

3ـ از عمر نقل شده که برادر امّ سلمه، همسر پيامبر، صاحب پسري شد و نامش را وليد گذاشت چون اين نام به گوش پيامبر(صلي الله عليه وآله) رسيد، فرمود: نامش از فراعنه شماست، آن را تغيير دهيد. «سَمَّيتُمُوهُ بِاسمِ فَراعَنتُکُم غَيِّرُوا اِسمُهُ فَسَمُّوهُ عَبدُالله».[2]

4ـ جابر از امام باقر(عليه السلام) روايت مي‌کند که آن حضرت به کودک خردسالي فرمود: نامت چيست؟ گفت: محمّد. حضرت فرمود: کينه‌ات چيست؟ جواب داد: علي. حضرت فرمود: تو با اين کنيه بر خود دژي ساختي که شيطان بر تو راهي نمي‌يابد. هرگاه شيطان بشنود که نام محمّد يا علي را صدا بزنند مانند سُرب و مس ذوب مي‌شود و هرگاه بشنود کسي را به نام يکي از دشمنان ما مي‌خوانند به شادي و نشاط در‌آيد و بر خود مي‌بالد. «إِنَّ الشَّيطانَ إِذا سَمِعَ مُنادِيَا يُنادِي يَا مُحَمَّدُ أَو يَا عَلِي ذابَ کَما يذُوبُ الرَّصَاصُ حَتَّي إِذا سَمِعَ مُنادِيَاً يُنَادِي بِاسمِ عَدُوًّ مِن أَعدَائِنا اهتَزَّ وَاختَالَ».[3]

12. مقايسه حق اسم براي کودک در اسلام با کنوانسيون حقوق کودک

در ماده سوّم اعلاميه جهاني حقوق کودک به حق داشتن نام براي کودک تصريح شده و بيان مي‌دارد: «کودک بايد از بدو تولّد صاحب اسم، مليّت و هويت گردد». هم‌چنين در ماده هفتم کنوانسيون حقوق کودک، چنين آمده است: «تولّد کودک بلافاصله پس از به دنيا آمدن ثبت مي‌شود و از حقوقي مانند حق داشتن نام، کسب تابعيت و در صورت امکان، شناسايي والدين... برخوردار مي‌باشد».

امّا از ديدگاه اسلام، حق کودک تنها با نامگذاري به يک نام ـ هر چه باشد ـ ادا نمي‌شود، بلکه انتخاب نامي‌نيکو و شايسته به عنوان حق کودک بر والدين مورد تأکيد قرار گرفته است، از اين روست که پيامبر اکرم(صلي الله عليه وآله) در جواب پدري که وظيفه خود در قبال

[1] . مستدرک الوسائل128:15، ح7.

[2] . کنز العمّال592:16، ح45977.

[3] . وسائل الشيعة 393:21، باب24، من ابواب احکام الاولاد، ح3.