7. محرميّت اطفال مجهول النسب با خانواده‌هاي سرپرست

از مطالب گذشته روشن گرديد، ميان اطفال مجهول النسب يا يتيم با خانواده‌هايي که آن‌ها را سرپرستي مي‌نمايند، هيچ‌گونه آثاري از احکام اولاد مترتّب نمي‌گردد، اعمّ از اين‌که خانواد‌ه‌ها ابتدا آن اطفال را به عنوان طفل لقيط و سرراهي گرفته باشند يا مؤسّسات عام المنفعه مانند سازمان بهزيستي، به آن‌ها داده باشند، بنابراين اگر آن طفل دختر باشد بعد از آن‌که به سن هفت سالگي رسيد، براي مردي که او را سرپرستي مي‌نمايد جايز نيست او را ببوسد و اگر پسر باشد براي زن خانواده سرپرست جايز نيست، بعد از آن‌که به سن تميز رسيد او را ببوسد و يا با لذّت و ريبه به او نظر کند، ولي در صورت تمايل مي‌توانند با اسباب زير ايجاد محرميت نمايند.

الف: سبب رضاع و شير‌خوارگي

اگر کودک، دختر شير‌خواره باشد از راه‌هاي زير بين او و مرد (پدرخوانده) محرميّت ايجاد مي‌شود:

1ـ شير همسر مرد را بخورد، در اين صورت دختر رضاعي مرد مي‌شود.

2ـ شير مادر مرد را بخورد، در اين صورت خواهر رضاعي مرد مي‌گردد.

3ـ شير خواهر مرد را بخورد که دختر خواهر رضاعي مرد مي‌شود، هم‌چنين اگر شير دختر خواهر مرد را بخورد به او محرم مي‌گردد.

4ـ شير زن برادر مرد را بخورد که در اين صورت دختر برادر رضاعي او مي‌شود و هم‌چنين است اگر شير دختر برادر او را بخورد.

ليکن اگر کودک، پسر و شيرخوار باشد از راه‌هاي زير مي‌توان بين او و زن خانواده سرپرست (مادرخوانده) ايجاد محرميّت کرد:

1ـ شير همان زن را بخورد، در اين صورت فرزند رضاعي او مي‌شود.

2ـ شير مادر زن را بخورد که برادر رضاعي زن شود.

3ـ شير خواهر زن را بخورد و پسر خواهر رضاعي زن شود، هم‌چنين است اگر شير دختر خواهر زن را بخورد.