گفتار اوّل: حق کودک در تغذيه با شير مادر

1. اهميت شير مادر

در اسلام، تغذيه با شير مادر به عنوان يکي از حقوق کودک به رسميت شناخته شده است و پيرامون آن، در آيات و روايات به تفصيل سخن به ميان آمده و در متون فقهي درباره جنبه‌هاي مختلف آن بحث شده است.

اهميت اين امر از آن جهت است که در دوران شيرخوارگي علاوه بر اين‌که ساختمان جسمي کودک محکم مي‌شود، ساختار روحي او نيز پرورش مي‌يابد. از اين روست که از ديدگاه آيات و روايات، تغذيه کودک از دو جهت در چگونگي تربيت و پرورش او تأثير دارد:

1ـ در وضعيت مزاجي و ساختار جسماني و سلامت و نيرومندي و يا بيماري و ناتواني او.

2ـ در اخلاقيات و نفسانيات کودک است، زيرا تجربه علمي در جهان امروزه ثابت نموده است که شير دادن بايد براي مادر و کودک، عملي لذّت بخش باشد.

احساس مادر به آساني و به سرعت به فرزند خود منتقل مي‌شود و در يک سطح وسيع، جوّ حاکم بر تغذيه را مشخص مي‌سازد. مادراني که از نظر عصبي، مضطرب و تحريک‌پذير بوده و به آساني عصباني مي‌شوند و از نظر عاطفي ناپايدار هستند، بيش‌تر دچار اشکالات تغذيه‌اي با فرزند خود مي‌باشند و آثار منفي اين نوع شيرخوارگي و تغذيه بر روان کودک غير قابل انکار است.