«فَإِذَا وَضَعَتْ حَمْلَهَا وَأَخَذَتْ فِي رَضَاعِهِ فَمَا يَمَصُّ الْوَلَدُ مَصَّةً مِنْ لَبَنِ أُمِّهِ إِلَّا كَانَ بَيْنَ يَدَيْهَا نُوراً سَاطِعاً يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُعْجِبُ مَنْ رَآهَا مِنَ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ وَكُتِبَتْ صَائِمَةً قَائِمَةً... فَإِذَا فَطَمَتْ وَلَدَهَا قَالَ الْحَقُّ جَلَّ ذِكْرُهُ يَا أَيَّتُهَا المَرْأَةُ: قَدْ غَفَرْتُ لَكِ مَا تَقَدَّمَ مِنَ الذُّنُوبِ فَاسْتَأْنِفِي الْعَمَلَ».[1]

3. فوايد شير مادر

آن‌چه را که آيات و روايات براي اهميت و فوايد شير مادر و تأثير آن در جسم و جان نوزاد بيان داشته‌اند، بعد از قرن‌ها به‌ويژه در دو قرن اخير، علوم پزشکي، غذايي، بهداشتي و... به بخشي از آن دست يافته و دانشمندان پيرامون آن سخن گفته و مقالاتي نوشته‌اند، در ادامه فقط چکيده‌اي از آن‌چه در اين زمينه گفته شده است، ذکر مي‌گردد:

1ـ تغذيه با شير مادر باعث برقراري روابط عاطفي و رواني بين مادر و فرزند مي‌شود. احساسي که مادر در هنگام بخشيدن شيره جان خود، يعني شير به فرزند خويش و آرامشي که نوزاد در آغوش مادر در اين هنگام پيدا مي‌کند، يعني شدّت همبستگي عاطفي و رواني که در نتيجه آن ايجاد مي‌گردد، به هيچ وجه در ساير روش‌هاي تغذيه‌اي نوزاد امکان‌پذير نيست.

2ـ شير مادر هميشه در دسترس است و داراي گرماي مناسب مي‌باشد و کودک مي‌تواند به دفعات از آن، استفاده نمايد.

3ـ شير مادر از نظر نوع و مواد غذايي (پروتيين، چربي و قند) و هم‌چنين املاح و مواد معدني موجود در آن تفاوت‌هاي عمده‌اي با شير گاو و ساير شير‌ها دارد و براي نوزاد مناسب‌ترين شير است.[2]

4ـ کودکاني که از شير مادر استفاده مي‌کنند، شش برابر از کودکاني که با شير ديگري تغذيه مي‌شوند، شانس زنده ماندن دارند. اگر تمام نوزادان تا حدود شش ماهگي فقط با شير مادر تغذيه شوند از مرگ و مير بيش از يک ميليون نوزاد در سال پيشگيري خواهد شد.

[1] . مستدرک الوسائل 15: 155، باب 47، ح1.

[2] . ر. ک: محمد علي نيلفروشان، جليل ضرابي، محمد باقر مير فتاحي، بهداشت: 75 ـ 76.