4. حق تغذيه کودک در کنوانسيون حقوق کودک

حق تغذيه کودک به صورت رسمي در اصل چهارم اعلاميه جهاني حقوق کودک، مصوّب 1948 با اين عنوان که کودک بايد امکان برخورداري از تغذيه، مسکن، تفريحات و خدمات پزشکي مناسب را داشته باشد،[1] مورد تصريح قرار گرفته است.

در مادة 24 کنوانسيون حقوق کودک نيز از کشور‌هاي طرف کنوانسيون خواسته شده که با بيماري‌ها و سوء تغذيه کودکان مبارزه کنند. در ذيل بند 2 ماده مزبور آمده است:

ج) مبارزه با بيماري‌ها و سوءتغذيه، از جمله در چهارچوب مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه از طريق به‌کار بستن تکنولوژي‌هاي در دسترس و از طريق فراهم نمودن غذايي مقوي و آب آشاميدني سالم و در نظر گرفتن خطرات آلودگي محيط زيست... .

هـ) تضمين اين‌که تمام اقشار جامعه به‌ويژه والدين و کودکان از مزاياي تغذيه، شيرمادر، بهداشت و بهداشت محيط زيست و پيشگيري از حوادث اطلاع داشته... و در زمينه استفاده از اطلاعات اوليه بهداشت کودک و تغذيه مورد حمايت قرار دارند.

[1] . ر. ک: اسناد بين‌المللي حقوق بشر، انتشارات کميته ايراني حقوق بشر 1: 157.