المؤلفین 3/190.
[12] ــ لسان المیزان 2/182 اعیان الشیعه 4/590.*

دیگر منابع: منهج المقال 94 تنقیح المقال 1/259 جامع المقال 60 رجال البرقی 45.

حرب ـ سیرجانی (حدود 190 ـ 280 هـ )

ابومحمد حرب بن اسماعیل بن محمد سیرجانی کرمانی حنظلی.

الندیم او را از کلابیه، پیروان عبدالله بن محمد بن کلاب قطان شمرده است.1 وی در قرن سوم می زیست و برای کسب علوم به سفرهایی دست زد. کرمانی شاگرد احمد بن حنبل بود و از او و افرادی چون ابوولید طیالسی، اسحاق بن راهویه، سعید بن منصور و ابوعبید قاسم بن سلاّم روایت کرده2 و قاسم بن محمد کرمانی، عبدالله بن اسحاق نهاوندی و ابوبکر خلاّل از وی روایت نموده اند.3 حرب فقیه شهر خود بوده و سلطان وقت او را برای اموری چون قضاوت منصوب کرده بود.4 السنة والجماعه5 و المسائل آثار اوست که برخی این کتاب را نفیس ترین کتاب حنابله ذکر کرده اند. وی پس از حدود نود سال حیات، در سال 280 هـ درگذشت،6 پس باید در حدود 190 هـ زاده شده باشد.

پی نوشت ها

[1] ـ الفهرست (الندیم) 230.
[2] ــ تاریخ مدینة دمشق 12/309.
[3] ــ سیر اعلام النبلاء 13/244.
[4] ــ طبقات الحنابله 1/145.
[5] ــ الفهرست (الندیم) 230.
[6] ــ سیر اعلام النبلاء 3/244.*

دیگر منابع: تذکرة الحفاظ 2/613 شذرات الذهب 2/176 مختصر تاریخ دمشق 6/264 الجرح و التعدیل 3/253 تاریخ الاسلام 20/330 طبقات الحفاظ 274 هدیة العارفین 1/264.

حرب ـ طحان (م قرن سوم هجری)

حرب بن حسن طحّان کوفی.

نام وی در برخی منابع شیعه، حارث (حرث) آمده است.1 وی اهل کوفه و معاصر با حسن بن محمد بن سماعه (م263 هـ ) بود.2 نجاشی وی را با اینکه امامی مذهب می داند، اما عامی الروایه خوانده و یادآور شده که وی در کتابی که تألیف کرده، به راویان اهل سنت استناد جسته است، هر چند مرویاتش قوی یا حسن است.3 وکیع بن جراح (م197 هـ )4 و مطلّب بن زیاد کوفی از جمله مشایخ وی در حدیث اند.5 از طحان کسانی چون یحیی بن زکریا لؤلؤئی6 و احمد بن یحیی صوفی روایت کرده اند.7 ابن حبان وی را در زمره ثقات ذکر کرده8 و در مقابل، ابن حجر به نقل از ازدی، احادیث او را قابل استناد ندانسته است.9 کتاب الحدیث اثر اوست.10 تاریخ وفات وی به دست نیامد، ولی با توجه به زمان مرگ معاصرش حسن بن سماعه و استادش وکیع، می توان او را از رجال قرن سوم دانست.

پی نوشت ها

[1] ـ رجال ابن داود 436 خلاصة الاقوال 217 جامع الرواة 1/172.
[2] ــ رجال النجاشی 1/141.
[3] ــ همان 1/348.
[4] ــ الثقات 8/213.
[5] ــ الجرح و التعدیل 3/252.
[6] ــ رجال النجاشی 1/348.
[7] ــ الجرح و التعدیل 3/252.
[8] ــ الثقات 8/213.
[9] ــ لسان المیزان 2/184.
[10] ــ الذریعه 6/320.*

دیگر منابع: نقد الرجال 84 میزان الاعتدال 1/469 معجم رجال الحدیث 4/246 تنقیح المقال 1/261 مجمع الرجال 2/90.

حرمله ـ تجیبی (166 ـ 243 هـ )

ابوحفص حرملة بن یحیی بن عبدالله تجیبی مصری زُمیَلی.

اهل مصر بود و در سال 166 هـ به دنیا آمد.1 فقه را از محمد بن إدریس شافعی آموخت و حدیث را از ابنوهب، ایوب بن سوید، بشر بن بکر و سعید بن ابی مریم فرا گرفت.2 ابوحفص از فقهای برجسته شافعی و حافظ حدیث بود.3 وی که از راویان موثق به شمار می رفت، در طول مدت عمرش مسافرت نکرد.4 گفته شده که وی از حافظه سرشاری برخوردار بود و زمانی که استادش ابنوهب به سبب فرار از مسئولیت قضا، گوشه گیر و خانه نشین شد، ابوحفص تمام احادیث استادش را املا کرده و حفظ نمود.5 از ابوحفص کسانی چون ابوحاتم رازی، ابوزرعه دمشقی و مسلم بن حجاج روایت کرده اند.6 او در نهایت به سال 243 یا 244 هـ در مصر درگذشت.7 کتاب های المبسوط و المختصر آثار اوست.8

پی نوشت ها

[1] ـ طبقات الفقهاء 99.
[2] ــ سیر اعلام النبلاء 11/389.
[3] ــ تاریخ الاسلام 18/216.
[4] ــ میزان الاعتدال 1/472.
[5] ــ همان 1/473.
[6] ــ الجرح و التعدیل 3/274.
[7] ــ وفیات الاعیان 2/65.
[8] ــ تهذیب الاسماء و اللغات 1/156.*

دیگر منابع: طبقات الشافعیه(عبادی) 17 کشف الظنون 2/1582 اخبار القضاة 1/143 اللباب فی تهذیب الانساب 1/207 تاریخ جرجان 518 الانساب 1/448 الفهرست (الندیم) 265 طبقات الشافعیة الکبری 2/127 تذکرة الحفاظ 2/486 مرآة الجنان 2/106 الوافی بالوفیات 11/334.