گروید و به ریاست آن رسید.2 کاشانی در مسائل بسیاری چون اصول و فروع با داود مخالفت نمود. ابوالحسن بن مغلس در کتاب خود تحت عنوان القامع للمتحامل الطامع نظرات وی را نقض کرده است.3 وی در سال 280 هـ وفات یافت.4 آثار او عبارت اند از: الرد علی داود فی ابطال القیاس اثبات القیاس اصول الفتیا الفتیا الکبیر و صدر کتاب الفتیا.5 اطلاعی بیش از این از وی به دست نیامد.

پی نوشت ها

[1] ـ پیروان ابوسلیمان داود بن علی (م 270هـ )، اول کسی که به ظاهر قرآن و سنت روی آورد و قیاس و رأی را ردّ نمود الفهرست (الندیم) 271.
[2] ــ همان 267.
[3] ــ طبقات الفقهاء 176.
[4] ــ هدیة العارفین 2/20.
[5] ــ الفهرست (الندیم) 267.*

دیگر منابع: معجم المؤلفین 9/41 لغت نامه دهخدا 10/15291.

محمد ـ کرخی (زنده در نیمه نخست قرن سوم هجری)

ابوجعفر محمد بن عبدالله بن مهران کرخی.

از اصحاب امام جواد و امام هادی(علیهما السلام) بود1 و از پدرش عبدالله، عبدالملک بن بشیر و علی بن جعفر حدیث نقل کرد. کسانی چون احمد برقی (م 280 هـ )، صالح بن ابی حماد و ابراهیم بن اسحاق احمر از او روایت نقل کرده اند.2 رجال نویسان او را محدثی ضعیف، غالی، سازنده حدیث،3 دروغگو و دارای حدیث و مذهب نادرست خوانده اند. تألیفات او عبارت اند از: الممدوحین و المذمومین4 مناقب ابی الخطاب النوادر الملاحم التبصره مقتل ابی الخطاب و القباب. نجاشی می نویسد: از میان تألیفات کرخی، تنها کتاب النوادر او دارای مطالب درست و حق است و در دیگر آثار، او حق و باطل را به هم در آمیخته است.5 گفتنی است وی عموی ابن خانبه محمد بن احمد بن عبدالله بن مهران کرخی است که از محدثان موثق شیعه می باشد.

پی نوشت ها

[1] ـ رجال الطوسی 406 و 423.
[2] ــ جامع الرواة 2/145.
[3] ــ رجال ابن داود 506.
[4] ــ خلاصة الاقوال 252.
[5] ــ رجال النجاشی 2/246.*

دیگر منابع: قاموس الرجال 8/255 نقد الرجال 318 مستدرکات علم رجال الحدیث 7/191 الذریعه 3/315 الفهرست (طوسی) 154 اختیار معرفة الرجال 571 معالم العلماء 110 تنقیح المقال 3/146 معجم رجال الحدیث 16/248.

محمد ـ کرخی (م 260هـ )

ابوجعفر محمد بن احمد بن عبدالله بن مهران کرخی، ابن خانبه.

خانواده اش ایرانی و شیعه بودند و خودش غلام و شاگرد یونس بن عبدالرحمان، محدث مشهور و صحابی امام هشتم(علیه السلام)بود. وی در عصر امام حسن عسکری(علیه السلام)زندگی می کرد.1 نجاشی می نویسد: خاندان کرخی از خاندان های بزرگ امامیه بود. پدرش با امام رضا(علیه السلام)مکاتبه داشت. به هر حال نجاشی وی را محدثی ثقه و روایاتش را صحیح دانسته است.2 وی در سال 260 هـ از دنیا رفت.3 آثارش عبارت اند از: کتاب التأدیب یوم و لیله الزکاة الحج و الجوهر.4 یکی از کتاب های وی که گویا همان التأدیب باشد، به امام هادی(علیه السلام)عرضه شد و آن حضرت محتوای آن را تأیید کرد.5 اما بین پدر و پسر در منابع خلط شده و کتابی را که نجاشی به پسر نسبت می دهد، منابع بعدی آن را به نام پدر ثبت کرده اند.6

پی نوشت ها

[1] ـ فرهنگ زندگی نامه ها 1/392.
[2] ــ رجال النجاشی 2/240.
[3] ــ فرهنگ زندگی نامه ها 1/392.
[4] ــ رجال النجاشی 2/240.
[5] ــ الکنی و الالقاب 1/275 کتابخانه ابن طاووس 358.
[6] ــ معالم العلماء 50 فلاح السائل 183 و 289.*

دیگر منابع: خلاصة الاقوال 156 نقد الرجال 288 حاوی الاقوال 2/193 رجال ابن داود 293 الوجیزه 89 تنقیح المقال 2/74 قاموس الرجال 8/26 الذریعه 3/210و211 و 6/252 جامع الرواة 2/62 ایضاح المکنون 2/279.

محمد ـ کلبی (م 146هـ )

ابونضر محمد بن سائب بن بشر نسابه کلبی اخباری کوفی.

اهل کوفه1 و از قبیله کلب بن وبره2 یا بنی عبدود بود3 و از اصحاب امام باقر و امام صادق(علیهما السلام)4 به شمار می رفت و از امام باقر و امام صادق(علیهما السلام)5 و افرادی چون شعبی،6 ابی صالح7 و دیگران روایت کرده است و محدثانی چون فرزندش هشام،8 ثوری9 و ابومعاویه10 از او حدیث نقل کرده اند. وی از شاگردان ابی صالح، جریر و فرزدق بود11 و از علمای کوفه محسوب می شد و در تفسیر و تاریخ گذشتگان12 تبحر داشت و به همین جهت سلیمان بن علی عباسی، والی بصره، منزلش را محل تدریس ایشان قرار داد تا برای مردم تفسیر قرآن بگوید.13 برخی از رجال نویسان اهل سنت او را در نقل