منصور بن حازم بارها عقیده اش را راجع به امامت ائمه(علیهم السلام) بر امام صادق(علیه السلام)عرضه داشت و امام(علیه السلام)بعد از استماع آن وی را دعا کرد و فرمود: رحمک اللّه.11 ایشان دارای آثار و تألیفاتی می باشد که از جمله آنها می توان به اصول الشرایع و کتاب الحج12 اشاره کرد.

پی نوشت ها

[1] ـ معجم رجال الحدیث 18/345.
[2] ــ رجال الطوسی 313 رجال البرقی 39.
[3] ــ رجال ابن داود 353.
[4] ــ رجال النجاشی 2/352.
[5] ــ جامع الرواة 2/265 و 266.
[6] ــ جامع المقال 90 الفهرست (طوسی) 164. 7 ـ رجال النجاشی 2/252 و 253.
[8] ــ اختیار معرفة الرجال 420 الفهرست (طوسی) 164. 9 ـ رجال النجاشی 2/352.
[10] ــ قاموس الرجال 9/126.
[11] ــ اختیار معرفة الرجال 420.
[12] ــ رجال النجاشی 2/352.

دیگر منابع: مستدرکات علم رجال الحدیث 7/506 معالم العلماء 121 خلاصة الاقوال 167 طرائف المقال 5/1/612 منهج المقال 345.

منصور ـ بُزُرج (در عصر امام کاظم(علیه السلام))

ابویحیی منصور بن یونس بزرج قرشی کوفی.

اهل کوفه1 و از موالی قریش بود و در زمره اصحاب امام صادق و امام کاظم(علیهما السلام)به شمار می رفت2 و از آن دو بزرگوار روایت کرده است.3 وی علاوه بر امامان معصوم، از کسانی چون ابوبصیر، هارون بن خارجه و سلیمان بن خالد نیز روایاتی نقل کرده است.4 از ایشان افرادی مانند علی بن حدید، محمد بن اسماعیل بن بزیع و ابن ابی عمیر حدیث نقل کرده اند.5 شیخ طوسی منصور را واقفی دانسته است.6 کشّی نیز بنا بر روایتی نقل کرده که منصور نخست امامت امام رضا(علیه السلام)را پذیرفت، اما سرانجام آن را انکار کرد. در آن روایت، منصور خود نقل کرده که روزی به خدمت امام کاظم (علیه السلام)شرفیاب شدم، امام فرمود: ای منصور، از امر مهمی که امروز پیش آمده آگاه هستی؟ عرض کردم: خیر. امام فرمودند: شاهد باش که امروز پسرم رضا (امام رضا(علیه السلام)) را به جانشینی خود برگزیدم، بر او وارد شو و این امر را به وی تبریک بگو. من نیز به امر امام، خدمت حضرت رسیدم و او را تهنیت گفتم. کشّی در ادامه روایت می افزاید: به گفته حسن بن موسی، منصور سرانجام پس از شهادت امام کاظم (علیه السلام)به جهت اموالی که در نزدش بود و حاضر نبود آنها را به امام رضا (علیه السلام)بازپس دهد، امامت امام (علیه السلام) را انکار کرد.7 به هر حال بسیاری از جمله نجاشی و علامه وی را فردی موثق دانسته اند.8 از منصور اثری به نام کتاب الحدیث بر جای مانده است.9

پی نوشت ها

[1] ـ رجال النجاشی 2/351.
[2] ــ رجال الطوسی 313 و 360
[3] ــ مجمع الرجال 6/146.
[4] ــ جامع الرواة 2/268.
[5] ــ الفهرست (طوسی) 246.
[6] ــ رجال الطوسی 360.
[7] ــ اختیار معرفة الرجال 468
[8] ــ رجال النجاشی 2/351 خلاصة الاقوال 259.
[9] ــ الذریعه 6/368.*

دیگر منابع: معالم العلماء 121 قاموس الرجال 9/130 منهج المقال 346 نقد الرجال 355 تنقیح المقال 3/250 معجم رجال الحدیث 18/354 مجمع الرجال 6/146 رجال البرقی 49.

منصور ـ خزاعی (در عصر امام صادق(علیه السلام))

منصور بن محمد بن عبدالله خزاعی.

از یاران امام جعفر صادق(علیه السلام)بود1 و از آن بزرگوار روایت کرده است.2 راویان و محدثانی چون حسن بن محمد بن سماعه3 و احمد بن مفضل (فضل)4 از او روایت نقل کرده اند. رجال نویسان او و برادرش سلمة بن محمد را که از راویان امام صادق(علیه السلام)است، مورد اعتماد برشمرده و از آنها به نیکی یاد کرده اند.5 وی دارای کتاب الحدیث می باشد که در برخی منابع ذکر شده است.6

پی نوشت ها

[1] ـ رجال ابن داود 353.
[2] ــ رجال النجاشی 2/351.
[3] ــ الفهرست (طوسی) 164.
[4] ــ جامع المقال 90.
[5] ــ رجال النجاشی 2/351 جامع الرواة 2/268.
[6] ــ الذریعه 6/368.*

دیگر منابع: طرائف المقال 1/613 منهج المقال 346 مجمع الرجال 6/145 تنقیح المقال 3/250 معجم رجال الحدیث 18/352 قاموس الرجال 9/129 هدایة المحدثین 152 مستدرکات علم رجال الحدیث 7/512.

منصور ـ رازی (در عصر امام هادی(علیه السلام))

ابوالحسین منصور بن عباس رازی بغدادی کوفی.

وی ساکن بغداد و منزلش در محله باب الکوفه قرار داشت.1 او از اصحاب امام جواد و امام هادی(علیهما السلام) به حساب می آید2 و از کسانی چون سعید بن جناح، حسن بن علی بن یقطین، اسماعیل بن مهران و محمد بن حسن سری روایت کرده است3 و افرادی چون احمد بن ابی عبدالله، احمد بن مابنداد و سلمة بن خطاب از وی روایت نموده اند. برخی او را مورد وثوق،4 و عده ای او را ضعیف شمرده اند.5 شیخ او را از کسانی که از ائمه معصوم(علیهم السلام)روایت نقل نکرده اند به حساب