نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 188
كند. براى چيزى كه ارزشى ندارد بنا كند به قهقهه زدن و خنديدن، اين حالت را خدا دوست ندارد. خنده بايد به جا باشد، چيزى تعجّب دار باشد تا بخندد.
در روايت داريم كه پيغمبر بزرگوار(ص) هيچ وقت خنده هايشان بيشتر از تبسّم نبود. اندازه اى كه مجاز هستيم همان حالت تبسّم است. در روايت دارد كه موارد كمى شد كه دندانهاى جلو پيغمبر(ص) ديده شوند يعنى ايشان خنده اى كه ما الان در افراد به صورت خيلى باز و صداى بلند داريم، نداشتند؛ پس اينها دستوراتى است كه به انسان، مقام و عزّت مىدهد؛ بنابراين، خدا خنديدن بدون تعجّب را دوست ندارد.
«وَ نَوْمُ النَّهَارِ مِنْ غَيْرِ سَهَرٍ اللَّيْلِ» مورد دوّم كسى است كه در روز بخوابد در حالى كه شب هم بى خوابى نكشيده باشد. حالا گاهى شخص در شب خوابش نبرده است، بى خوابى كشيده يا فكرش پريشان بوده يا كارى داشته است كه نتوانسته بخوابد و مجبور مىشود در روز بخوابد، اين اشكالى ندارد، امّا گاهى شخص، شب حسابى خوابيده است و باز، روز هم مىخوابد، اين را هم خدا بدش مىآيد؛ معلوم مىشود خوابيدن در روز بد است الّا در مواردى كه اجازه داده اند.
يكى از موارد اجازه داده شده، بعد از طلوع آفتاب است. نوكر حضرت رضا(ع) نقل مىكند كه حضرت(ع) پيش از اذان صبح بلند مىشدند، نماز شب مىخواندند، تهجّد داشتند و بعد از نماز صبح در بين الطلوعين قرآن مىخواندند سپس بعد از طلوع آفتاب، آن وقت ايشان مختصرى در اوّل صبح مىخوابيدند.
مورد ديگر، خواب قيلوله است كه الان زياد رسم نيست. يكى از علل و عوامل فراموشى كه در ميان ما زياد شده، همين است كه خواب قيلوله نداريم. در روايات آمده است حافظه كسى كه خواب قيلوله ندارد، ضعيف مىشود و الان همه مردم به اين درد مبتلا شده اند. خواب قيلوله تقريباً ساعت ده صبح است دو
نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 188