نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 198
«وَ كَفَّ غَضَبَهُ» چهارم، غضب و خشم خود را كنترل كند. خيلى از افراد گرفتار اين مسأله هستند كه زود عصبانى مىشوند و از كوره در مىروند. خدا مرحوم حاج انصارى واعظ را رحمت كند. ايشان در منبرشان مىفرمود: گاهى، بعضى ها موقع دعوا به هم مىگويند: آهاى فلانى، اين كار را نكن كه من از كوره در مىروم. بعد ايشان مىفرمود: چرا اصلاً در كوره مىروى كه بخواهى در بروى؟ خدا رحمتش كند خيلى منبر خوشمزه و شيرينى داشت. حالا واقعيت اين است. ما خيلى زود عصبانى مىشويم. خدا نكند كسى به ما بگويد بالاى چشمت ابرو است، ممكن است زود به ما بر بخورد و ناراحت شويم. نه بابا، اينطور نباشيم يك مقدارى حليم و بردبار باشيم. حضرت(ص) فرمود: «كَادَ الْحَلِيمُ أَنْ يَكُونَ نَبِيّاً»[1] انسان بردبار جا دارد كه به مقام نبوّت برسد. خوش به حال آن اهل علمى كه واقعاً با حلم باشد.
يكى از آقايان حوزه كه الآن هم تشريف دارند، اين مسأله را براى من نقل كرد، مىگفت: من در تعجّبم از يك مرجع بزرگوارى كه از دنيا رفته است. گفتم: تعجّب شما از چيست؟ گفت: من روزى در كنار اين بزرگوار نشسته بودم كه يك آقايى محضر اين عالم جليل القدر رسيد و بنا كرد به اين عالم ربّانى فحش و دشنام دادن و خيلى به او جسارت كرد و اين عالم بزرگوار فقط سرش را پايين انداخته بود و هيچ جوابى نمىداد تا اينكه صداى موذّن را شنيد و اذان ظهر شد. بعد به آن شخص فرمود: اگر مىشود اجازه بدهيد من بروم نماز بخوانم و بعد از نماز دوباره پيش شما برمى گردم. ايشان مىفرمود: وقتى آقا اين جمله را گفت، مثل اين بود كه يك آب سردى روى آن طرف ريخته شد. يك مرتبه از اين رو به