نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 197
مىفرمايد: هر بنده اى كه در روز بيست بار ياد خدا نكند، اين بنده از بندگى عادى خدا دور افتاده است. بعضى مىگويند: چطور مىشود كه در روز بيست بار به ياد خدا افتاد؟ اگر بنا باشد به اين دستوراتى كه ائمّه(عليهما السلام) به ما گفتهاند عمل كنيم، ياد خدا كردن در روز بيش از بيست بار هم امكان پذير مىشود چون در همه دعاها مدام ذكر و نام خدا است.
«وَ أَحْسَنَ صَلَاتَهُ» دوّم مىفرمايد: نمازش را تميز و پاكيزه به جا آورد. نماز را با آرامش و طمأنينه و با قرائت درست بخواند.
«وَ أَدَّى زَكَاةَ مَالِهِ» سوّم، حقوق واجبه مالش را بپردازد. البتّه مىدانيد مراد از زكات، زكات معمولى نيست چون همه كه نمىتوانند زكات مالشان را بدهند. كمتر پيدا مىشود كسى بتواند پرداخت كند و از اين روايت پيدا است كه همه بايد زكات را بدهند؛ پس معلوم مىشود مراد از زكات، حقوق واجبه است مثل خمس. سهم امام(ع) را همه بايد بدهند. منِ روحانى هم بايد سهم امام بدهم. شما هم بايد آن را پرداخت كنيد. من و شماى اهل علم هم بايد سال خمسى داشته باشيم. من روايتى نديدم كه اهل علم را استثنا كرده باشند. اهل علمى كه منبر مىرود و از آن طريق چيزى بدست مىآورد، از نظر تحقيقاتى درآمد دارد، با نوشتن كتاب پول بدست مىآورد، بايد سال خمسى داشته باشد. فرقى هم نمىكند مراجع تقليد هم بايد سال داشته باشند. ائمّه معصومين(عليهما السلام) آنها هم كه مرجع تمام عالم هستند مع ذالك، خمس مالشان را رد مىكردند؛ حضرات ائمّه(عليهما السلام) طورى بودند كه اصلاً اموال را نگه نمىداشتند، مقدارى را كه مىخواستند مصرف مىكردند و بقيه را در راه خدا خرج مىكردند ولى ما اينطور نيستيم اگر واقعاً پولى و يا امكاناتى داريم، بايد خمس آن را حتماً بدهيم.
ـ
نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 197