نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 200
بنده نيست بلكه به حساب اجدادمان است و ما فقط سرايدار هستيم و كفشدارى مىكنيم. نعوذ بالله، ما كه بالاتر از امام زين العابدين(ع) نيستيم. حضرت(ع) كفشهاى افرادى را كه به مجلس عزاى پدر بزرگوارشان مىآمدند جفت مىكرد. عدّه اى اظهار ناراحتى مىكردند و خجالت مىكشيدند كه آقا، شما چرا اين كار را مىكنيد؟ امام سجّاد(ع) مىفرمود: كسانى كه به روضه پدرم اباعبدالله(ع) مىآيند خيلى پيش خداوند قُرب دارند. چقدر امام سجّاد(ع) بزرگوار بودند. آقا(ع) اين كار را انجام مىداد چون افرادى كه به روضه اهل بيت(عليهما السلام) تشريف مىآورند، آمدهاند كه كلمات اهل بيت(عليهما السلام) را بشنوند و ما هم افتخار مىكنيم كه كفشهاى شركت كنندگان مجالس اهل بيت(عليهما السلام) را جفت كنيم.
پس عزيزان، اين پنجشنبه ها را قدر بدانيد. هفته خودتان را با روضه اهل بيت(عليهما السلام) به پايان برسانيد. بگوييد: خدايا، ما اين هفته را با روضه اهل بيت(عليهما السلام) تمام كرديم. مُهر پايان هفته ما را به نام اهل بيت(عليهما السلام) بزنيد. خدا پيشينيان و علما بزرگ ما را رحمت كند كه اين سنّت زيبا را به جا گذاشتند. در نجف و حوزه قم از قديم رسم بوده كه در بيت مراجع و بزرگان ما مجلس روضه برقرار باشد. بنده بيش از چهل سال در حوزه قم بودم. چندين سال اين سعادت مرا يارى مىكرد كه به مجالس روضه مىرفتم و افتخار مىكردم. از زمان مرحوم آيت الله بروجردى(رحمه الله) امكان نداشت كه منزل ايشان و ساير علما روضه باشد و من نرفته باشم. خيلى از اين مجالس استفاده مىكرديم.
مرحوم علّامه نورى(رحمه الله) از مرحوم حاج ملّا زين العابدين سلماسى(رحمه الله) اين داستان را نقل مىكند كه ايشان مىفرمود: ميرزا ابوالقاسم قمى(رحمه الله) كه از شخصيتهاى عالى مقام بود، يك روز از قم به سمت مشهد حركت كرد و از آنجا هم عازم نجف اشرف براى زيارت مولا اميرالمؤمنين(ع) شد. وقتى به نجف رسيد با
نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 200