نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 245
«يَا عَلِيُّ، شَرُّ النَّاسِ مَنِ اتَّهَمَ اللَّهَ فِي قَضَائِهِ» بدترين مردم آن كسى است كه اين خصلت را داشته باشد، لا اله الّا الله، هر كه به خدا در قضا و قدر الهى تهمت بزند. ما در شرايط سخت زندگى اين حالت را داريم. گاهى كه انگشت مان در گاز انبر مىافتد، به خداوند در قضا و قدرش تهمت مىزنيم. خدا به دادمان برسد. خيلى بايد مواظب زبانمان باشيم. فرمود: بدترين مردم آن كسى است كه خدا را در قضائش متهم كند، مثلاً بگويد: بله، خدا ديگر ديوارى كوتاه تر از ديوار ما گير نياورده است. خدا كه به ما لطف ندارد. خدا كه عنايتى به ما ندارد. خوش به حال فلانى، چرا خداوند با من اينطورى كرد؟ چرا به او زياد داده ولى به من كم داده است.
اين است كه هميشه مورد غضب خدا هستيم. انسان نبايد در هيچ شرايطى از اين حرفها بزند. هميشه به قضاء الله راضى باشد. به هر چه كه برايش تقدير شده، خوشنود باشد. بگو كه: خدايا، معلوم مىشود كه من لياقت بهتر از اين را نداشتم يا اينكه معلوم مىشود من گناهى كرده بودم كه سزاوار اين بلا و عقوبت بودم. خدايا، از طرف تو به جز خير چيزى نيست هر چه اشكال است از من است. «خَيْرُكَ إِلَيْنَا نَازِلٌ وَ شَرُّنَا إِلَيْكَ صَاعِدٌ وَ لَمْ يَزَلْ وَ لَا يَزَالُ مَلَكٌ كَرِيمٌ»[1] خدايا هميشه چيزى كه از ما براى تو مىآيد بدى است امّا آنچه كه از طرف تو براى ما مىآيد خوبى است.
عزيزان، خدا را در قضائش متهم نكنيد. مبادا در مقابل تقديرش حرفى بزنيم. اين جملات پيغمبر(ص) واقعيتهايى است كه انسان را از خواب عميق بيدار مىكند؛ پس ان شاء الله اين جملات را سرلوحه كارتان قرار دهيد. يكى اينكه در دنيا آرزوى زياد نكنيم و طمع به دنيا نداشته باشيم و دوّم اينكه، خدا را در قضائش متّهم نكنيم.
خدا به حقّ محمّد و آل محمّد(عليهما السلام) و به حقّ اميرالمؤمنين(ع) توفيق عمل به اين دستورات را به ما مرحمت بفرمايد.