نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 261
41
مجلس 41: موارد منع از قسم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ
قال رسول الله (ص):
«وَ لَا يَمِينَ فِي قَطِيعَةِ رَحِمٍ، وَ لَا يَمِينَ لِوَلَدٍ مَعَ وَالِدِهِ، وَ لَا لِامْرَأَةٍ مَعَ زَوْجِهَا، وَ لَا لِلْعَبْدِ مَعَ مَوْلَاهُ»[1]
در ادامه سفارشاتى كه پيغمبر بزرگوار اسلام(ص) به اميرالمؤمنين(ع) فرمود بيان شده است كه:
«لَا يَمِينَ فِي قَطِيعَةِ رَحِمٍ» اشاره شد كه در قطع رَحِم قَسَم جا ندارد يعنى انسان نمىتواند قسم بخورد كه رحمش را قطع كند مثلاً قسم بخورد كه براى ديد و بازديد فاميلى نرود. رحم را هم به معناى اعم گرفتهاند چه فاميل پدر و چه فاميل مادر، همه را شامل مىشود. به هر حال، قسم خوردن براى قطع رحم فايده ندارد و وجوب وفا ندارد يعنى لازم نيست به آن قسم عمل كنند.
«وَ لَا يَمِينَ لِوَلَدٍ مَعَ وَالِدِهِ» قسم خوردن فرزند با بودن پدر مورد ندارد. اين هم خيلى مهم است. اينكه با بودن پدر، فرزند قسم بخورد كنايه از اين است كه فرزند بخواهد با قسم، كارى را انجام دهد در حالى كه پدر راضى نيست يا پدر، فرزند را نهى مىكند و مايل نيست فرزندش آن كار را انجام دهد امّا فرزند قسم بخورد كه