نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 125
و آندم كه گفته شود بديشان بيائيد بسوى چيزى كه فرستاده است خدا و بسوى پيغمبر گويند بس است ما را آنچه يافتهايم بر آن پدران خود را آيا (تقليد مىكنند) اگر چه باشند پدرانشان كه نمىدانند چيزى را و نه راه يافته باشند (104) اى آنانكه ايمان آوردهايد بر شما باد نگهدارى نفس خويشتن زيان نرساند به شما آن كس كه گمراه شد چون شما راه يافته باشيد تنها بسوى خداست بازگشتن همه شما پس خبر خواهد كرد شما را به آنچه همواره مى كرديد (105) اى آنانكه ايمان آوردهايد گواه گرفتن (معتبر) ميان خودتان آن دم كه فرا رسد يكى از شما را مرگ به هنگام وصيت كردن گواه گرفتن دو تن دادگر از خودتان است يا دو تن ديگرى از غير كيش خودتان اگر سفر كرديد در اطراف زمين و رسيد به شما حادثه مرگ در حاليكه نگهداريد آن دو تن گواه ذمى را از پس نماز (عصر) و سوگند ياد كنند بخدا اگر شك داريد (در درستى گواهى آنان) به آنكه نمىخريم باين سوگند بهاى اندك را و اگر (مشهود له) خويشاوند باشد و نمىپوشانيم گواهى خدا را (اگر كتمان كنيم) بىترديد ما در آن هنگام از جمله بزهكاران باشيم (106) و اگر اطلاع حاصل شد بر آنكه آن دو گواه خيانت كردهاند پس دو گواه ديگر برخيزند بجاى آن دو خائن از آنان كه بميت و ميراث اولىترند و سوگند ياد كنند بخداى (مضمون آنكه) گواهى ما (بر دروغ و خيانت ايشان) بحق نزديكتر است از گواهى ايشان (بر امر وصيت) و از حد در نگذشتهايم (در اين گواهى) البته ما آن هنگام از ستمكاران باشيم (107) اين (قسم دادن گواه) نزديكتر است به اين كه گواهان بيايند بگواهى دادن بر وجهى كه حق آنست يا نزديكتر است به اين كه بترسند از آنكه رد شود سوگند بر اولياى ميت بعد از سوگند آن دو ذمى و بترسيد از خدا و بشنويد (فرمانش را) و خدا راه ننمايد گروه نافرمانان را (108)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 125