نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 297
و نگاه دار خويشتن را با آنانكه مىخوانند پروردگار خويش را ببامداد و شبانگاه و مىخواهند (از اين خواندن) خوشنودى او را و در نگذرد ديدگانت از ايشان (از تهيدستان) در حاليكه بخواهى آرايش زندگانى دنيا را و فرمان مبر آنرا كه بيخبر كردهايم دلش را از ياد خود و پيروى كرده آرزوهايش را و كار او تجاوز از حق است (28) و بگو حق از پروردگار شماست هر كه خواهد بگرود و هر كه خواهد كافر شود كه ما آماده كردهايم براى ستمكاران آتشى كه فرو گيرد ايشان را سرا پرده آن و اگر فريادرسى خواهند به فريادشان رسند به آبى چون آهن گداخته بريان كند چهرهها را بد آشاميدنى است و آتش بد تكيه گاهيست (29) آنانكه ايمان آوردند و انجام دادند كارهاى شايسته بيشك ما ضايع نگردانيم پاداش كسى كه نيكوتر است از نظر كردار (30) آن گروه براى ايشانست بوستانهاى دائمى كه مىرود از زير (درختان) آن جويهاى آب آرايش شوند در آن بوستانها از دستبندهاى از زر و مىپوشند جامههاى سبز از ديباى نازك و ديباى سطبر در حالى كه تكيه كنندگانند در آن بوستانها بر كرسىها (آن بهشت) نيكو پاداش و (آن كرسيها) نيكوست از نظر تكيه گاه (31) بزن براى مردم مثلى دو مردى كه قرار داده بوديم براى يكى از آن دو (كه كافر بود) دو بوستان از تاكهاى انگور و پيچيده بوديم آن دو را بدرختان خرما و گردانيده بوديم در ميان آنها كشتزارى (32) هر دو بوستان مىدادند محصول خود را و كم نمىكردند از آن محصول چيزى و روان كرده بوديم ميان آن دو بوستان جوى آب را (33) و بود آن مرد را انواع مالها و گفت برفيق خود در حاليكه گفتگو مىكرد با او كه من بيشترم از تو از نظر مال و عزيزتر از نظر افراد و (34)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 297