نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 355
مردانى كه مشغول نمىسازد ايشان را بازرگانى و نه داد و ستد از ياد كردن خدا و بپاداشتن نماز و دادن زكات مىترسند از روزى كه بگردد در آن دلها و ديدهها (37) تا (بسبب آن اعمال) جزا دهد بديشان خدا جزاى نيكوتر عملى كه كردهاند و تا بيفزايد در پاداششان از فضل خود و خدا روزى دهد هر كه را خواهد بيشمار (38) و آنانكه كافر شدند كردارهاشان مانند سرابيست در زمين هموار كه پندارد و آنرا تشنه آبى تا وقتى كه وى آيد به آن مكان نيابد بدانجا چيزى و بيابد كافر خدا را نزد كردار خود و تمام بدهد خدا جزاى او را و خدا زود حساب است (39) يا مانند تاريكيهائيست در دريائى كه بپوشد دريا را موجى از فراز آن موجى از بالاى آن موج ابريست اين تاريكيهائيست بعضى از آنها بالاى بعضى است چون برون كند دستش را نزديك نيست كه ببيند آنرا و هر كه را مقرر نكرد خدا برايش روشنى نيست او را هيچ روشنى (40) آيا ندانستى آنكه خداى تسبيح مىكند او را هر كه در آسمانها و زمين است و مرغان نيز در حاليكه بال گشاده باشند هر يك (از آنها) حقا دانستهاند دعاى خود و تنزيه خود را و خدا داناست به آنچه كنند (41) تنها از آن خداست پادشاهى آسمانها و زمين و بسوى خداست بازگشت (42) آيا ندانستهاى آنكه خدا مىراند ابرى را پس تاليف مىكند ميان آن پس مىگرداند آنرا متراكم و مىبينى باران را كه بيرون مىآيد از شكافهاى آن و فرود آورد از آسمان از كوههائى كه در آنست تگرك را پس مىرساند به (كشت و زرع) هر كه خواهد و بگرداند آنرا از (محصول) هر كه خواهد نزديك است كه روشنى برق آن ابر (از غايت درخشندگى) ببرد ديدهها را (43)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 355