نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 354
و بنكاح در آوريد عزبان از خود (خواه مرد باشد خواه آن) و شايستگان از غلامان و كنيزانتان را اگر آنان باشند بينوا بىنيازشان مىكند خدا از فضل خويش و خدا گشايشمندى داناست (32) و بايد عفت ورزند آنانكه نمى يابند وسيله زناشوئى (چون مهر و نفقه) را تا وقتى كه توانگرشان كند خدا از فضل خود و آنانكه درخواست مىكنند مكاتبه را از مملوكان شما پس مكاتب سازيد ايشان را اگر دانستهايد در ايشان نيكوئى را و بدهيد بايشان از مال خدا كه داده است به شما و وادار مكنيد كنيزان خود را بر زنا كردن اگر خواهند عفت ورزيدن (و خوددارى كردن) را تا بجوئيد كالاى زندگانى دنيا را (از كسب آنان) و هر كه وادار كند كنيزانش را به زنا (او گناهكار است) زيرا خدا از پس وادار كردن خواجگان كنيزان را آمرزندهاى مهربانست (33) و بعزتم سوگند كه حقا فرستاديم بسوى شما آيتهاى روشن كننده و داستانى از آنانكه گذشتهاند پيش از شما و پندى براى پرهيزكاران (34) خدا ظاهر بذات خود و ظاهر كننده آسمانها و زمين است صفت نور خدا (در دل مؤمن) چون چراغدانى است كه در آن چراغى باشد آن چراغ در قنديلى از آبگينه باشد كه آن آبگينه گوئيا ستارهاى درخشنده است آن چراغ افروخته شود از روغن درخت با بركت كه آن درخت زيتون است نه در طرف خاورى است و نه باخترى نزديك است روغن آن درخت روشنى دهد بنفس خود و اگر چه نرسد به آن روغن آتشى روشنى بر روشنى (افزوده) است راه مىنمايد خدا بنور خود هر كه را بخواهد و مىزند خدا مثلها را براى مردم و خدا به همه چيز داناست (35) (اين مشكوة) در خانه هائى (در مساجد) است كه دستور داد خدا كه بزرگ شمرند و برده شود در آنجا نام خدا منزه مىكنند خداى را (از آنچه لايق بساحت قدس او نيست) در آن خانهها بامدادان و شبانگاه (36)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 354