نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 373
نيست اين (كار كه ما بر آنيم يا آنچه تو مىگوئى) مگر عادت پيشينيان (137) و نيستيم ما شكنجه داده شدگان (138) و تكذيب كردند هود را پس نابود كرديم ايشان را (بباد صرصر) براستى در اين (نابودى قوم هود) علامتى است و نبودند بيشتر ايشان گرويدگان (139) براستى پروردگارت اوست غالب و مهربان (140) تكذيب كردند قبيله ثمود پيغمبران را (141) هنگاميكه گفت بديشان برادرشان صالح (ع) آيا (از عقوبت خدا) نمىترسيد (142) بيگمان من براى شما فرستادهاى امينم (143) پس بترسيد از خدا و فرمان بريد مرا (144) و نمىخواهم از شما بر تبليغ رسالت هيچ مردى نيست مزد من مگر بعهده پروردگار جهانيان (145) آيا شما را خواهند گذاشت در آن نعمتها كه در اين جهان درآييد در حاليكه ايمن باشيد (146) در بوستانها و چشمه سارها (147) و كشتها و خرماستانها كه شكوفه درختانش لطيف است (148) و مىتراشيد از كوهها خانهها در حاليكه در تراشيدن سنگها ماهريد (149) پس بترسيد (از عذاب) خدا و فرمان بريد مرا (150) و فرمان مبريد اسراف كنندگان را (151) آنان را كه تباهى مىكنند در سرزمين (حجر) و اصلاح نمىكنند (152) قوم ثمود (در پاسخ صالح) گفتند بىگفتگو تو از جادوشدگانى (153) نيستى تو مگر آدمى همانند ما پس بياور دليلى اگر هستى از راستگويان صالح (154) (اشترى از كوه برآورد و) گفت اين اشترى است براى آن آبشخورى است و شما را آبشخور روزى معلوم (155) دست مزنيد آن شتر را ببدى (نكشيدش كه اگر چنين كنيد) بگيرد شما را عذاب روزى بزرگ (156) پس پى كردند آن شتر را و (به هنگام معاينه عذاب) گرديدند پشيمان (157) و گرفت ايشان را آن عذاب موعود البته در آن (چه بر قوم ثمود فرستاديم) دلالتى است و نبودند بيشتر ايشان گرويدگان (158) و بيگمان پروردگارت اوست غالب و مهربان (159)
نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : سراج، رضا جلد : 1 صفحه : 373