responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا    جلد : 1  صفحه : 405


غلبه روميان در آينده‌اى نزديك و شادمانى مؤمنان در آن روز را خدا وعده كرده است و او وعده خود را به انجام مى‌رساند و از آن تخلف نمى‌كند، ولى بيشتر مردم از شئون خدا ناآگاه‌اند و به تحقق وعده‌هاى او اطمينان ندارند. (6)
عدم اعتقاد مردم به تحقق وعده‌هاى الهى از آن‌روست كه آنان ظاهرى از حيات دنيا را مى‌شناسند و از حيات اخروى كه وراى آن است، بى‌خبرند. (7)
آيا اين بى‌خبران، از سرگرمى به امور دنيا به خود بازنيامده‌اند تا با فراغت و حضور ذهن بينديشند كه خداوند آسمان‌ها و زمين و آنچه را كه ميان آنهاست جز به حق نيافريده و آنها را بى‌هدف قرار نداده است و اينها را جز تا سرآمدى معين باقى نمى‌گذارد و سپس از ميانشان مى‌برد؟ آيا نينديشيده‌اند كه اگر آخرتى در كار نباشد اين جهان كه فرجامش نابودى است بيهوده و بى‌هدف خواهد بود؟ شگفت است كه بسيارى از مردم لقاى پروردگارشان و بازگشت به سوى او را انكار مى‌كنند. (8)
آيا اينان، در زمين سير و سفر نكرده‌اند كه به ديده عبرت بنگرند كه فرجام امت‌هاى كفرپيشه‌اى كه پيش از آنان مى‌زيستند چگونه شد؟ آن امت‌ها بسى نيرومندتر از اينان بودند و زمين را براى آبادانى و زراعت كندوكاو مى‌كردند و بيشتر از آنچه اين مردم آن را آباد كردند به عمران آن دست يافتند. پيامبرانشان با دلايلى روشن و روشنگر به سراغشان آمدند؛ پس خداوند با اين كيفرها به آنان هيچ ستمى نكرد و نشايد كه او ستم روا دارد.
آنان خود با تكذيب پيامبران و ارتكاب گناهان [سزاوار عذاب شدند و] به خويشتن ستم كردند. (9)
آرى، فرجام كسانى كه بد كردند چيزى جز بدى و عذاب ناگوار نبود، چرا كه آيات خدا را تكذيب كردند و آنها را به استهزا مى‌گرفتند. (10)
خداوند، آفريدگان را نخست پديد مى‌آورد، سپس با پايان يافتن اجلشان آفرينش آنها را تجديد مى‌كند و آن‌گاه به او بازگردانده مى‌شويد. (11)
و آن روز كه قيامت برپا مى‌شود و مردم براى حساب و جزا به سوى خدا بازمى‌گردند، گناهكاران از رحمت او نوميد مى‌شوند. (12)
و از معبودانشان كه آنها را شريكان خدا مى‌پنداشتند شفاعت‌كننده‌اى ندارند و در آن روز پرستش خدايان خود را پنهان مى‌دارند. (13)
و آن روز كه قيامت برپا مى‌شود، در آن‌هنگام مؤمنان نيكوكار از مجرمان جدا مى‌شوند. (14)
اما كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، در بوستانى كه در نهايت زيبايى و دلنشينى است جاى مى‌گيرند، در حالى‌كه مسرورند و شادى از چهره‌هاى آنان نمايان است. (15)

نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا    جلد : 1  صفحه : 405
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست