نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 429
نمىدانيم آيا اين مرد عاقل است و آگاهانه سخن دروغينى را كه خود ساخته است به خدا نسبت مىدهد و يا نوعى جنون دامنگيرش شده و آنچه مىگويد خيالبافى اوست. نه هيچكدام نيست، ولى آنان كه به حيات بازپسين ايمان ندارند در عذاب گرفتارند، از اين رو به بيراهه مىروند؛ بيراههاى كه با حق فاصلهاى دور دارد. (8) آيا به آسمان و زمين كه پيش روى آنان و پشت سرشان است نظر نيفكندهاند؟ اگر بخواهيم زمين را مىشكافيم و آنان را در زمين فرومىبريم و يا پارههايى از آسمان بر آنان مىافكنيم و هلاكشان مىكنيم. همانا در اين اندرز و اخطار براى هربندهاى كه از نافرمانى خدا به اطاعت او روى آورد نشانهاى است. (9) همانا ما به داود از جانب خود عطيهاى داديم، آنگاه كه كوهها و مرغان هوا را براى او رام ساختيم و گفتيم: اى كوهها و اى پرندگان، در تسبيح خدا با او همآواز شويد و خداى را پياپى تسبيح گوييد، و نيز آهن را براى او نرم ساختيم. (10) و گفتيم: زرههاى فراخ بساز و در بافتن حلقههاى آن اندازه نگهدار و آنها را متناسب با يكديگر بساز، و به او و مردمش سفارش كرديم كه كارى شايسته كنيد كه من آنچه را انجام مىدهيد مىبينم. (11) و باد را به تسخير سليمان درآورديم كه سير بامداد آن (از ابتداى روز تا هنگام ظهر) سير يك ماه، و سير عصرگاهش (از ظهر تا هنگام غروب) سير يك ماه راه بود، و مس را [در معدنش] براى او ذوب كرديم كه بسان چشمهاى روان بود، و از جن كسانى بودند كه به فرمان پروردگارشان در برابر او كار مىكردند، و [چنين مقرّر كرديم كه] هركس از آنها از دستور ما سرپيچى كند و به فرمان سليمان نباشد، از عذاب آتش فروزان به او بچشانيم. (12) جنيان براى او هرچه مىخواست: از عبادتگاهها، مجسمهها، ظروف غذا كه در بزرگى به حوضچهها مىماندند، و ديگهاى بزرگ كه در يك نقطه ثابت بودند، مىساختند. اى خاندان داود، براى سپاسگزارى به درگاه خدا كارهاى شايسته كنيد، و بدانيد كه سپاسگزاران بسى بلندمرتبهاند، و اندكى از بندگان من سپاسگزارند. (13) سليمان بر عصاى خود تكيه كرده بود كه ما به مرگ وى حكم كرديم. وقتى او را ميرانديم، چيزى جز موريانه جن و انس را به مرگ او رهنمون نشد، [به اين طريق كه] آن جنبنده خاكى عصاى سليمان را مىخورد، تا عصا شكست و او بر زمين افتاد، آنگاه كه فروافتاد جنيان دريافتند كه اگر غيب مىدانستند، قبلا از مرگ سليمان آگاه مىشدند و در آن فاصله در عذاب خواركننده نمىماندند. (14)
نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 429